Vagant

Verslag van de reis naar Cuba, Cienfuegos, eind december 2011.

2012-01-03T12:19:00.000-08:00

Voorrang verleend aan potvis

Hoog aan de wind bereiken we Cuba in de pikdonkere nieuwjaarsnacht

Heerlijk verenigd met dochter Lieke, Jeroen en Hanny

Hoog aan de wind (20 knopen wind) met reven in het zeil vertrekken we om 12 uur ‘s middags uit Providencia. De Baros van Linda en Hans toetert ons een goede reis toe.
Al vrij snel varen we door een school dolfijnen, een mooi welkom van de zee voor ons.

Een uurtje later zien we een vreemd stuk zee voor de boot, een bruine kleur, een rare turbulentie. We komen dichterbij, gesnuif, een dikke vierkante kop komt te voorschijn. Het is een potvis die tergend langzaam vlak voor de boot langs gaat. Nu moeten we uitwijken, we snijden vlak achter zijn staart langs. Dat was echt een close encounter.

Na drie dagen en vier nachten bereiken we Cuba, we lopen een koers tussen banken midden op zee, alles aan de wind Beaufort 5 met vlagen en twee reven in het zeil en de Vagant haalt 7 knopen gemiddeld de eerste 70 uur. Het laatste stuk naar Cienfuegos zit tegen, de wind komt pal op de kop; 25 tot 30 knopen en hoge golven, we moeten slagen maken, kruisen, zeilkleding aan, het is koud en nat. Pas om vier uur in de nieuwjaarnacht zijn we bij de ingang van Cienfuegos. We hebben het weer gehaald.
Het aan de wind zeilen op de windvaan is heerlijk op dat deze veel rustiger stuurt op de wind dan de stuurautomaat. Helaas verliezen we na een dag varen wel een bout.
De laatste dag sturen we met de hand om hogerop kunnen sturen zodat we Cienfuegos kunnen bereiken.

Uit het niets komt een bundel licht op onze boot. De mannen van Fidel’s revolutionaire kustwacht zijn waakzaam komen vlakbij en willen van alles weten er is bij hen geen marifoon dus we schreeuwen naar elkaar. De Vagant mag verder de baai van Cienfuegos in. WE ZIJN IN CUBA!!!!! OP NIEUWJAARSDAG. We gaan hier Lieke, Jeroen en Hanny zien!!!!!!!!!

Na een nachtje voor anker gaan we de haven van Cienfuegos in en daar komen Lieke, Jeroen en Hanny al aan op de kade, maar elkaar ontmoeten zal nog enige uren duren.
We moeten nog ingeklaard worden, onze gele vlag is gehesen, we mogen niet van boord en niemand ontmoeten. Als eerste komt de dokter aan boord en die constateert dat we wel heel gezond moeten zijn omdat we zo snel met deze harde wind ruim 500 zeemijl hebben afgelegd. Zijn conclusie; we zijn bueno salud en welkom in Cuba. Hij tekent de verklaring die vijftien andere autoriteitenfiguren en twee snuffelhonden toegang tot controle van de boot verleent.

De havenmeester komt nu melden dat we onze dochter die aan de andere kant van het hek staat mogen aanraken, daarna komt de controle optocht die nog vele uren in beslag zal nemen.

De controle mensen zijn uitermate gemoedelijk, prettig, het is een gezellig soort cabaret. Op de vraag welk wapen aan boord is toont Ton zijn gebalde vuist, dat mogen ze wel, verder ze zijn supernieuwgierig en spelen met onze spullen.
Onze losse communicatiemiddelen zijn geindentificeerd: de marifoon handheld, de GPS en de iridiumtelefoon gaan in een kast die wordt verzegeld. Waarom? Deze voorwerpen kunnen blijkbaar de revolutie verstoren en mogen pas op open zee weer tevoorschijn komen.

Wat een heerlijke plek is Cienfuegos. We ontmoeten vriendelijke mensen, wat auto’s betreft is dit een groot museum. Kleurrijke auto’s uit de jaren 60 en 70 pruttelen door vrijwel lege straten. Er zijn prachtige gebouwen met torentjes, uit de suikerriettijd, nu soms wel met wat achterstallig onderhoud.

‘s Avonds eten we in Cafe Paris, vier tafeltjes groot waar een Cubaans duo ons op heerlijke salsa- en son muziek trakteert. Toos danst de samba met de eigenaresse van het restaurant,die swingt met haar Cubaanse lijf, daar kunnen we nog wat van leren! Gelukkig zijn we nog twee maanden in Cuba om iets aan onze ietwat stijve heupjes te doen.

Brood kopen is een belevenis; bij de Panaderia is er 1 soort brood te koop en er staat een lange rij op de stoep. Een man deelt plastic zakjes uit want die heeft de bakkerij niet en die bakkerij doet alleen 1 soort brood. En welaan na 20 minuten heeft Ton 2 broden, die betaalt hij met convertable pesos (CUC) een biljet van 3 CUC ; dat is schrikken achter de toonbank, drie CUC is groot geld dat levert wel een wisselgeld op van meer dan 60 gewone pesos. Het geld van de gewone mensen hier.

Met een zwarte 56 jaar oude Chevolet rijdt Pedro ons vijftal 80 km verder naar Trinidad we passeren coyboys op paarden en komen in een oud koloniaal stadje met kinderkopjes en huizen in contrastrijke kleuren.
Voor de distributiewinkels staan lange rijen, eerst voor de bonnen en dan voor de schaarse aanwezige artikelen.
Kleurrijke figuren, bijzondere kunstgaleries, mooie stadspleinen, sundowner met dikke havana sigaar voor Lieke en Ton en heerlijk sfeervol uit eten en daarna dansen we op musica cubana en de Beatles song "Hey Jude".

p.s. Deze blog is online geplaatst door Lieke en Jeroen. Toos en Ton hebben geen tot zeer beperkt toegang tot internet in cuba. Zij zijn wel bereikbaar per de iridium. Dus graag mailen naar @onsatmail.com

De golven zijn te hoog Cuba wordt na Kerst!!

2011-12-22T12:00:00.000-08:00

We zijn nog niet weg uit Providencia,

Er zijn hoge golven we kunnen niet uitvaren. Niemand mag weg hier nadat er een boot is teruggekeerd die op weg was naar Cuba
voor Kerst wegvaren gaat gezien het weer niet lukken.

Het weer is buiig , maar vooral de golfrequentie en golfhoogte beletten ons te gaan.

We liggen prima voor anker met Canadese en Nederlandse boten waar we ook Kerst mee gaan vieren

verslag half november tot half december 2011

2011-12-18T12:15:00.000-08:00

Verslag vanaf half november tot half december 2011.

Terug uit Peru en naar de boot.

Colon Shelter Bay Panama –Portobello Panama- Providencia Colombia

REGEN REGEN REGEN Heftige buien teisteren Panama in deze regentijd.

We zijn weer in Panamacity en willen weer in ons vertrouwde hotel, maar helaas dat is volgeboekt.
De volgende dag doen we de boodschappen voor aan boord en vertrekken met een gehuurde auto naar Shelterbaymarina.

Als we daar aankomen ligt de boot nog achter het hek en is er nog niets aan gedaan.
Hij moet wel achter het hek vandaan komen anders kunnen we er niet op slapen, gelukkig zijn we vroeg dus kunnen we het nog regelen.
Nu de motorman bellen die zou ons ook al ingepland hebben maar dat wordt manana, manana en blijft manana, geheel naar lands aard.

Guido de motormuis komt een week later en wij genieten ondertussen van wat uitstapjes en mensen die we hier ontmoeten, ook wordt er in een zaaltje yoga gedaan; dit is vanaf een bandje en behoorlijk pittig.

We maken de boot schoon, halen voorraad en de schroefas wordt uiteindelijk gerepareerd.
Er wordt een nieuw termostaathuis in de motor geplaatst en ook het olie pompje wordt gerepareerd en het onderwaterschip van de boot wordt geschuurd en in de antifauling gezet.

Dan gaan we het water in en we gaan voor de laatste keer naar Panamacity om de boodschappen doen die we niet in Colon kunnen krijgen.
We wilden nog een nachtje blijven in Panamacity maar dat lukt niet, je moet wel van tevoren een hotel bestellen want alles is vol, zeker in deze maand met veel feestdagen en vrije dagen zoals nu 8 december, moederdag.

We varen met de boot op 10 december naar Portobello om vandaar te vertrekken samen met de Baros van Hans en Linda naar Providencia, een vriendelijk Colombiaans eiland voor de kust van Nicaragua en vandaaruit willen we naar de Kaaimannen en dan Cuba.

Na 2 dagen en een nacht batsen, aan de wind, in woelige golven en buien gaan we in het pikkedonker voor anker. Ton is toch een klein beetje zeeziek na 5 maanden aan land ; als schrale troost weten we dat de maag van de beroemde Engelse admiraal Nelson ook altijd even aan de golven moest wennen.

In Providencia worden we gastvrij en efficient onthaald door de scheepsagent Mr Bush en de dames van Immigratie er staat een mooi kerststuk op tafel.

Camerones met knoflook met gebakken banaan is ons supermaal aan de wal op dit Colombiaanse eiland Providencia een beauty waarvan de pilot zegt dat dit de plek is waar de Goden op vakantie gaan. De mensen hier zijn Afro-latino’s heel hartelijk en voorkomend en er rijden veel motoren en scooters rond met D+ cup bestuursters een lust voor het oog van Ton.

We maken een heerlijke wandeling en lunchen bij mama mia in een leuk hout huisje
Als we terug lopen zien we Rapy binnen varen
De Rapy met Henk en Barbara ,die we kennen uit Suriname en Panama komt ook aan in Providencia, leuk om hen weer te zien!

Het lijkt erop dat dinsdag de wind goed is om naar Cayman en Cuba te vertrekken , als dat zou kunnen zijn we nog met Kerst in Cuba waar Lieke en Jeroen de 24ste zullen aankomen.

verslag 28 oktober- 15 november Peru

2011-11-14T08:34:00.000-08:00

Reis: Lima,Arequipa,Chivay,Colca,Puno,Titica,Cuzco,Machupicchu,Ollantayambo,Urubamba,Pisac.

Lima:
Lima is de oudste stad in Zuid Amerika en telt 9 miljoen inwoners. Wat is er te zien: ruines, musea, palmbomen,stranden,plazas, eetstandjes,schoenenpoetsers, straatverkopers en eindelijk weer eens gezellige bruine cafes en heel vriendelijke mensen.

Onze posado is gelegen in de mooie wijk Miraflores waar ook de Huaca Pucllana tempel uit de pre-Inca tiid is, facinerend, hier werd de oergod van de zee de Mama Cocha aanbeden. In moeilijke tijden werden er maagden geofferd om de Goden gunstig te stemmen. de tempel is zo gebouwd dat ze aardbevingen kan doorstaan door de lemen stenen schuin te stapelen.

Een leuk parkje is de Parque de Amor, hier knuffelen paartjes vlakbij een alleszeggend standbeeld.

We leren veel over de Inca en pre-Inca tijd in het museum Rafael Larco en we bezoeken in dit museum ook de beroemde zaal gewijd aan erotische Inca beeldjes, die de bezoekers en ons vrolijk doen verbazen.

Toeristische folklore dansen krijgen we bij het buffet met als hoogtepunt een acrobatische Scharendans waarbij twee dansers strijden om de mooiste dans, ieder krijgt een moment om de ander af te troeven en dat leidt tot stijgende extase en trance bij de dansers.

Op 29 oktober hebben we veel geluk, volgens ons oude plan zouden we in de stad Ica zijn, maar we wijzigden ons plan en vlogen naar Arequipa. Inca is deze dag getroffen door een aardbeving 6,7 op de schaal van Richter.

In Arequipa zwerven we 2 uur lang door de gangen,pleintjes en tuinen van het grote klooster Santa Catelina. De kleuren en ronde vormen en lichtinvallen geven een vredige en aangename sfeer. de architectuur is heel bijzonder voor die tijd, het is een dorp op zich geworden met verschillend woonruimtes en afdelingen.

Religieuze en politieke optochten trekken door de stad. Het centrale punt is de Plaza de Armada. Op het dak van de kerk aan dit plaza zien we de besneeuwde toppen van de vulkanen.

We trekken verder en gaan met gids Marcello Jeoen en Ninke en een Peruaans stel naar de Colca Caynon volgens de reisgids is deze dieper dan the Grand Caynon in de US , hier komen condors voor die zweven op de thermiek.

De natuur is hier extreem woestijnen en besneeuwde vulkanen grenzen aan elkaar. Er zijn bergen van 6000 meter hoogte.

We zien onderweg veel lama^s , alpacka¨s en vicuña^s. Een vicuña is een alpacka-achtige die op de pampa goed kan leven en wol verschafte voor de koningen.
het zijn heel elegante dieren smal gebouwd met de lengte van de lama.

Bij de Cruz del Condors laten de condors wel even op zich wachten maar dan na een uurtje zweven er dan ook 3 boven onze hoofden.

In Chivay een indianendorp in de buuurt van de caynoooon trekt een begrafenisstoet met vrolijke trommel- en trompetmuziek door de straten.

In dit gebied woonden vroeger 2 indianenstammen die beide de hoofden van stamleden van baby-af aan vervormden, de ene stam tot een vierkant hoofd en de andere stam tot een rond hoofd.

Beide stammen wilden zoveel mogelijk lijken op hun God.
Nu is het verboden hoofden te vervormen en heeft de hoed : rond of vierkant deze funcie overgenomen.

Puno en het Titicaca meer in het zuiden van Peru

Het Titicaca meer ligt op 3800 meter boven de zeespiegel en is 8400km2 groot en wordt bewoond door indianen .

We bezoeken de drijvende rieteilanden Uros en varen mee met een Thor Heyerdahl achtig rieten vlot . Maar de setting is wel wat erg toeristisch. Maar wel leuk om te zien dat je op drijvende eilanden kunt leven.Ook al wordt het nu kunstmatig in stand gehouden.

Het bezoek, 3uur verder varen aan het eiland Amantani is allesbehalve toeristisch. We slapen bij een indianengamilie in uiterst primitieve omstandigheden er wordt op de grond met houtvuur gekookt, er is alleen kaarslicht, behoeften buiten en in een helllend doorgezakt bed brengen we een steenkoude nacht door. Kippen lopen overal rond Ton voelt zich niet helemaal goed door de hoogte en besluit om niet mee te gaan voor de mooie wandeling laat in de middag.

Het is een schitterende wandeling naar de top van het eiland nog eens 400 meter
hoger Het is een prachtige plek bij zonsondergang waarbij je uitkijkt over het meer met bergen en veel kleur. Op de top staat een oude tempel van de Incas en de traditie is dat je rechtsom eromheenloopt, drie maal, de eerste keer voor gezondheid de tweede keer voor de liefde en de derde keer voor mystiek of was het welzijn,of was het diniero, we wisten het niet meer.

Maar het was wel heel heel bijzonder omdat te doen s avond dansen in klederdracht,deze was vies en stonk Toos vond het heel moeilijk om zich hier aan over te geven zonder de mensen voor het hoofd te stoten.

Het eiland met veel landbouw op terrassen heeft schitterende uitzichten, Bolivia is in de verte te zien en avondzon betovert de lucht en het land.

Cuzco gelegen op 3800 meter is onze uitvalsbasis om in het Inca verleden te duiken.
Machupicchu de verloren Inca stad ontdekt begin 1900 is een van de 7 wereldwonderen en we lopen een deel van de beroende Inca trail samen met Pieter en Annelies en de gids Caroline.

We moeten om 4 uur smorgens ons bed uit om om halfacht de wandeling te beginnen na een specaculaire treinreis tot km 104.Hier stappen we uit en gaan het het eeuwenoude smalle pad, de Camino Sagrdo op.

Vanuit Ollantauambo gaat hetde eerste drie uur stijl omhoog. De cammino loopt langs plekken met terrasbouw hoog in de bergen, er zijn veel trappen we lopen met een stok, Ton doet mee aan het cocabladerenritueel en neemt samen met 2 gidsen regelmatig een flinke hap cocabladeren. Een heerlijke stevige klim is het, over een smal pad.

Om 1 uur in de middag staan we aan de Sungate, onze belonig voor een pittige inspanning. Door deze poort komt de magische zon op 21 juni naar binnen om op het altaar van de Zonnetempel ver benden ons, de beroemde driehoek te vormen.

Vanuit deze zonnepoort zien we beneden het beroemde Machupicchu liggen. Het is een prachtig ervaring we hadden een goed zicht en de zon staat hoog.

Het is een van de 7 wereld wonderen. Over de architechtuur en de gedachten hierachter kun je veel info vinden op de site www.infoperu.com.

De heilige Incastad met tempels en koninklijke huizen is gebouwd met witte granieten blokken die met groteprecisie zijn uitgehouwen en zonder mortel op elkaar liggen en aardbeving bestendig zijn.

De Incas (1400-1500) waren meesters in astronomie, op vele plekken kon in zonnentempels de jaartelling en sterrenstanden worde bestudeerd om te worden gebruikt voor landbouw, visserij en rituelen.

De Inca-filosofie plaatste de mens niet centraal maar samen met dieren en flora op de aardse wereld. De aardse wereld is de wereld waarwij leven (symboliek poema) daarnaast was er de bovenwereld (condor) en de onderwereld (slang).

De Sjamaan kon dankzij hallucinerende middelen contact met de drie werelden onderhouden. Geboorten leven en dood werden beschouwd als een oneindige cyclus in tijd, inplaats van elkaar uitsluitende fenomenen.

Avonds komen we na een flink aantal treden naar beneden met zere knieen aan in Aguas Calientes.Dit is ons dorp voor de nacht en Ton baddert thermaal net de locals.

De volgende dag bezoeken we uitgebreid Macchupicchu en de Inca brug, in de ochtend is de site nog in de nevel wat het geheel een magische sfeer geeft en als de zon komt zijn we weer blij met het uitzicht.

We trekken verder en komen met de trein in Ollantaytambo hier komen we via een beekje en een aanwijzing van een boertje bij een Incahuis, een heerlijke plek waar naar later bleek nooit iemand komt, s middags gaan we met een gids nar de Inca site met terrassen watertempels. In een berg zien we het gezicht uitgehouwen van een Inca.

Dan gaan we door naar Urabamba en vandaaruit bezoeken we Moray een landbouwexperiment vanuit de Inca tijd met terrassen en circels op verschillende hoogten. We bezoeken de Salinas waar een zoute stroom water uit de berg komt en de zon de zoutbekkens droogt. De kleuren zijn hier bijzonder.

We gaan ook naar een grote site met terrasbouw en genieten van een Peruaanse koffie tentje die Peruaans is, maar modern schoon en goed is opgezet en de bonen komen uit Peru.

10 november we zijn weer in cusco de hoofstad van de Inca tijd en nu van de toeristen.

Voor 5 sol iets meer dan een euro brengt de lokale bus ons tweeen naar Pisac, een Inca citadel nog groter dan Macchu picchu met heel veel landbouwterassen en waar bijna geen toeristen uit het buitenland komen.

Er zijn groepen met schoolkinderen en die willen vaak met ons op de foto,en als wij net als de verklede Peruanen met hun alpaca baby ook een Sol vragen voor de foto leidt dat tot grote vreugde bij de schoolkinderen. De tocht gaat flink omhoog via de Torres naar de inti(zon) tempel, door een tunnel tot in een ander dorp dan waar we begonnen.

Vlakbij Cusco lopen we naar Saqaywaman, een Inca fort met kolossale stenen, de grootste weegt 70.000, beneden blinkt de stad Cusco in de zon met haar rode daken en panfluitgeluiden. We hiken veel want er is veel te zien ten noorden van Cusco er zijn watertempels met baden, grotten met tempels erin en eideloze vergezichten.

Al met al we hebben genoten van Peru en de Inca s ook het eten was erg lekker veel groeten en fruit.

En we hebben ook weer heel veel zin om terug te gaan naar de boot en deze klaar te maken voor de reis naar Cuba.

Verslag oktober 2011.

2011-10-24T09:02:00.000-07:00

GALAPAGOS.

Zeer indrukwekkend leven en landschap.

De eilanden van de reuzenschildpaden ofwel de Enchanted Islas, behekste eilanden, ondekt en naam gegeven door de bisschop van Panama die dacht dat hier de ingang tot de hel was.Alleen monsters kunne in dit vulkaanoord leven zo dacht hij erover.

We bezoeken de eilanden Santa cruz, Floriana,Espanola,San Cristobal en Isabella.

De Galapagos eilanden zijn alle onstaan door vulkaan uitbarstingen,de westerlijke gelegen eilanden zijn relatief jong en dichtbij de zogenaamde hotspot van de aarde,de toegang tot de mangna kamer; zwarte lava stenen en in dit seisoen droge witte kale bomen markeren het ruige landschap.

De dieren wereld met veel reptielen en bijzondere vogels is overweldigend en uitbundig.
En verrekijker om vogels te zien is niet nodig. Er is bijna geen dier bang voor de mens. De vogels vliegen naar ons toe inplaats van ons weg dat is echt heel apart.

Darwin heeft deze eilanden beroemd gemaakt. Heel bijzonder zijn de dertien soorten vinken, zo is er een spechtachtige vink die een takje als hulp middel gebruikt om wormen te vangen en ook een vink die bloemen eet.Ze hebben in drie miljoen jaar per soort heel verschillende snavels en eet gewoonten ontwikkeld.

Het Darwin hotel waar we de eerste nacht doorbrengen heeft alleen zijn naam om trots op te zijn.

In het Darwin centrum zijn de dieren indrukwekkend. Grote landschildpadden en gele landleguanen van meer dan 100 jaar oud.Het is nog mooier als we de schildpadden later in het wild zien.Als we te dicht bij komen trekken ze hun kop snuivend in, maar al snel komt het hoofd weer uit het schild om ons te bekijken.

We ondekken in Sante Cruz een plaats waar we met een zaklamp een lava tunnel van 500 meter in kunnen.En we lopen door de tunnel de gevormd is door een duizend graden hete lava stroom.

Grote leguanen lopen op het stand, we zien sporen van reuzenzeeschildpadden die eieren zijn gaan leggen op het strand en er zijn heel veel vogels, waaronder een pikzwarte meeuw, de lava meeuw.

Met de moterboot Aida Maria,tien gasten, een gids en een zes man sterke bemannig maken we een drie daagse trip naar de eilanden Floriana,Espanola en San Cristobal.
De boot vaart s nachts en overdag doen we excursies.

De eerste trip is meteen raak. We zien een pinguin op een rots en even later snorkelen we met pinguins om ons heen en ook een klein zeeleeuwtje zwemt tussen ons groepje door.
Fregatvogels zweven in de luchten duiken met ingeklapte vleugels als een speer in zee;van heel dichtbij zien we de blauwvoet boobie, een soort Jan van Gent maar met blauwe voeten.

Vele zeeleeuwen met kleintjes liggen te zonnen, we lopen zigzaggend tussen deze glanzende beesten door. De mannentjes ,beren, blaffen alle mannelijke zeeleeuwen indringers dus af, baby s drinken bij hun moeder. Maar een verstoten baby huilt, krijgt geen melk en adoptie bestaat niet het wordt ruw weg gejaagd.Deze gaat dus dood.

Op Espanola stuiten we op een hele hoop leguanen die op elkaar liggen om warmte vast te houden, er zijn veel zeeleeuwen en boobie blauwvoet met een wit donzig witvoetig kuiken.

Dan, het moment, er scheert een albatros door de lucht. We zijn opgewonden omdat we voor het eerst van ons leven een albatros hebben gezien.
Spanwijdte twee meter. Maar er komt nog meer want we zijn in het broedseizoen en we komen langs een plek met albatrosse4n en hun kuikens.

De albatrossen doen voor ons een snavel ritueel, in een groepje van drie tikken ze beurteling met de snavels tegen elkaar en maken slungelige passen als zwaaiend met hun lange nek.

Wat we zien is heel bijzonder en de overvloed zo indrukwekkend, niet te beschrijven overal zijn dieren geen enkele gaat voor je weg, neen je moet zelfs om ze heen lopen.
De dieren kennen geen vijanden je kijkt je ogen uit!

Zelfs de krabben zijn hier anders zo is er de kleurrijke rood wit blauwe sally light foot krab die mooi afsteekt tegen de zwarte lava.

Onze boottrip met de Aida Maria is op 10 oktober voorbij en we vertrekken met een snelle lancha via Santa Cruz naar het meest westelijke bewoonde eiland Isabella.
Dit eiland heeft nog een actieve vulkaan en beweegt per jaar 4,5 cm in zuidoostelijke richting.

Met de snelle volgepakte lancha cally scheuren we over het water.Een motor heeft het al begeven. We klappen met 20 knopen snelheid over hoge golven, het water spat hoog op er wordt links en rechts om ons heen flink gekotst. Zeewater komt door het kierende luik en andere gaten naar binnen. De baggage in het vooronder raakt doorweekt Nog een motor begeeft het. We protesteren en willen terug. De bemanning sluit de deur van het vooronder opdat we het water niet meer kunnen zien.
Zwemvesten worden aangesnoerd dat is onze enige zekerheid in deze wilde koude zee vol haaien. vreselijk!!!!!
We komen aan na 3 uur ellende , maar we leven nog alles is nat.

Ons huisje in Isabella is top en mooie houten ecolodge met uitkijktoren en een hartelijke ontvangst door Manany.
WWW.galapagos-ecolodge.

We hebben crossbikes ter beschikking waar we een mooie tocht mee maken langs het zuiderlijke strand met mooie playas veel leguanen, schildpadden en de muro de las lagrimas met een prachtige mirador.

De vulkaan chico heeft een krater met tien kilometer doorsnee, pik zwart en warm, de vulkaan is nog aktief indrukwekkend; we lopen drie uur lang door een spectakulair
maanlandschap hier is de aarde opengebarsten, de laatste keer in 2005. We gluren door een van de kieren naar het binnenste van de aarde.
Het landschap is vol scheuren en gaten ruig en ruw. Alleen cactussen kunnen hier tussen de zwarte rotsen groeien.

Ton zwemt met een zeeleeuw in de baai van de parels.
Op een mooie trip snorkelen we met grote schildpadden en een pijlstaartrog en we zien witpunt haaien.
Zeven flamingos in formatie vliegen laag over het strand vlak boven ons hoofd.

Samen met Manany en Wilson gaan we de hoogvlakten op hun ruige landgoed bekijken en genieten van de wandeling met prachtige uitzichten.

Een boottocht naar Los Tuneles Lavagrot in de zee in de zuidkust van Isabella biedt bijzonder gevormde lava rotsformaties, bruggen van zwarte lava, cactussen, zeeschildpadden en een zeer relaxte zeeleeuw drijvend op zijn rug met zedig gekruiste voorvlerken een yoga voorbeeld van volledige ontspanning.
Onderwater met Pollo de bootsman vinden we een zeepaadje en zwemmen we naast roggen,5 grote witpunthaaien en enorme zeeschildpadden.

Half september tot oktober

2011-09-28T19:37:00.001-07:00

Ecuador: Quito-Cotopaxi-Quilotola-Tigua-Banos-Alausi Nariz del Diablo en Cuenca.

We gaan naar de Cotopaxi vulkaan, de hoogste van de wereld meer dan 6000 meter.
Met een 4wheel drive hobbelen we 2 uur lang door de Andes,steile hellingen met veel landbouw, zelfs op bijna verticale hellingen.

De wandeling bij onze hacienda samen met Siga onze perro =hond gaat langs een helling met veel bloemen die we nog nooit eerder hebben gezien en biedt uteindelijk uitzicht op de vulkaan met haar besneeuwde top en is ook nog spannend omdat de stieren in de wei interesse tonen voor de rode broek van Toos.

Sávonds gezellig bij het haardvuur met een Amerikaanse bergbeklimmer en twee Nederlanders wordt o.a. het dualisme nader beschouwd en genieten we van deze ontmoeting en de volgende dag klimmen we op de Cotopaxi, vanaf 4.500 meter omhoog tot 4.897 meter naar de refugio.

Dat is pittig, korte stapjes en weer uithijgen. Zo hoog zijn we nog nooit in ons leven geweest.Letterlijk en figuurlijk adembenemend.We spotten een lobo= vos.

Het Andes gebergte doorkruisen we nu over zandwegen,nemen haarspelbochten en we gaan dwars door ondiepe rivieren met Guillermo onze chauffeur.

Bij een lagune zien we een condor van heel dichtbij.Even later bezoeken we het groene kratermeer Quilotola en we dalen te voet af, prachtige vergezichten het is echt heel stijl.

Omhoog gaan we met een caballo = paard dat met veel uithijgpauzes zich omhoog worstelt.

We lunchen met 3 man voor totaal 6 dollaren na een spectaculaire rit door caynons brengen we de nacht door op ee boerderij waar Ton een koe leert melken en een ritje maakt op een lama.

In Banos nemen we rust en genieten van een massage.

De volgende ochtend om 07.00 uur zitten we met de lokale bevolking in een heet geneeskrachtig thermenbad vernoemd naar de maagd del Bano, lekker warm ontbijt en in de volle bus naar Alausi.Indianenvrouwen met hoedjes en felrode rokken en daarbovenzachtgron en hardblauw stappen in.

In de bus gebeurt van alles verkopersbieden hun waar aan, geloof wordt verkondigd en er wordt meegezongen op de muziek.We gaan naar Alausi om daar met de trein van een bijzondere rit te genieten nl. een treinreis met de beroemde zigzag achterwaarts,( de enige in de wereld),dit om een scherpe bocht en ruim 5% hoogteverschil te kunnen nemen.

Ingapirca de Inca ruines.

De ovale zonnentempel en ook het gezicht cara van de Inca, in de rots is hier bijzonder. We eten heerlijk forel in een te koude hacienda.

In Cuenca ontmoeten we weer Klaus en Nina van wie de rugzak is opengesneden tijdens een busrit; ipod en camera zijn foetsie.

In het museum zien we dat door de Canari indianen mensenhoofden van verslagen vijanden werden gekookt en dat vervolgens het gekrompen hoofd als amulet om de nek werd gedragen om de kracht van de vijand toe te eigenen. Dit is nu per wet verboden zo staat aangegeven.

Cuenca is een vriendelijke stad met veel kerken, drukke markten en een interessante fabriek waar de beroemde Panama hoed wordt gemaakt, het is eerst handwerk van stengen van palmbladeren waarna de vorm en kleur in de fabriek wordt aangebracht.

.

.

.

Reis september 2011 Panama en Ecuador

2011-09-17T18:48:00.000-07:00

4 september komen we aan in Quito, de hoofdstad van Ecuador hoog in de bergen op 2.800 meter.Dat is even wennen, het hoogteverschil en 10 graden kouder dan Panama.

S morgens Spaanse school en middags de stad in, we wonen bij een gastgezin.

De eerste lesdag had al meteen een hilarisch moment nl.toen la profesora aan Antonio ( Ton) vroeg "cuantos anos tienes"?? = hoe oud ben je?? En toen Ton antwoordde dat hij VANDAAG 64 jaar is geworden ** schrok Toos zich een hoedje,voor het eerst in haar leven was ze zijn verjaardag totaal vergeten.

Onvoorstelbaar veel zwaar bewapende politieagenten en soldaten zijn hier actief in de stad. Bij elke bushalte staan wel 3 zwaarbewapende mannen.3000 politiemannen staan in deze stad op straat.Om ons huis binnen te komen moeten we 3 grote honden en 4 deuren met sloten voorbij.Avonds gaan we voorlopig de deur niet uit.

Otavalo Samen met onze gids andere studenten gaan we naar Otavalo hoog in het Andes gebergte, een 2 uur durende trip in een overvolle , luidruchtige, roetspuwende autobus. Otavalo was 2300 jaar geleden al een nederzetting.
De indianenstam Cacicagos die later door de Inca's is verdreven was hier gevestigd.

Kleding maken van de wol van schaap,lama en alpaca is hier al eeuwenlang hoogstaande kunst.De grote artisanenmarkt is kleurrijk,veel klederdrachten, hoedjes en baby's in doek op de rug.

El mitad del Munde LATITUDE 00.00.00
Met onze gastvrouw Layla en Maricella gaan we naar de evenaar. We lopen over de ceintuur van de aarde,de aarde draait hier met een snelheid van (40.000km omtrek /24 uur) = 1.670 km per uur, ruim 600 km sneller dan in Nederland.Ons gewicht is hier 1 kg mnder dan in Nederland.

We doen het experiment met het badwater.En ja hoor Precies op de evenaar loopt het water recht naar beneden zonder te draaien,geen afwijking naar links of rechts; daarna gaan we 2 stappen naar het noorden en het water kolkt weg tegen de klok in linksom dus,we doen 4 stappen in zuidelijke richting en het water draait rechtsom met de klok mee. Het Coriolis effect aanschouwd.

Op 12 september bezoeken we de jezuitenkerk Compania de Jesus.Deze in barokke stijl gebouwde kerk is binnenin eenelal goud.Er is 7.000 kg bladgoud verwerkt in altaren en galerijen, zo wordt beweerd.

13 september gaan wemet de teleferique naar 4200 meter hoogte.
Hier is een schitterend uitzicht op de stad Quito beneden (op 2.800 meter).

We redden ons al aardig met het Spaans en we genieten in het museum Casa de Albado van pre-Colombiaanse kunst die niet chronologisch maar filosofisch geordend is, tw. in een onderwereld, een wereld waarin we leven en een bovenwereld met als verbindende figuur de shamaan. Spirituele kunst met een enthouisiaste gids in helder Spaans zorgden voor een heerlijke dag.

augustus 2011

2011-08-27T11:29:00.000-07:00

We zij even in Nederland

Lieke heeft haar Master of Laws gehaald

Dat hebben we fijn met zijn allen gevierd !!

31 augustus weer op het vliegtuig

In september zitten we in Equador

oktober op de Galapagos

en november in Peru

15 juni tot 9 juli Bocas del Torro Panama

2011-07-12T19:43:00.001-07:00

Verslag van 15 juni tot 9juli

We varen naar Boco del Torro een archipel vlakbij de grens met Costa Rica met z’n 200 eilandjes, de afstand is 200 km.
Onderweg hebben we weinig wind en wel stroom tegen. We gaan maar 3,5 knoop. Het is 21 juni , onze trouwdag en er komen veel dolfijnen meezwemmen.

Later in een pikdonkere nacht komt er iets tegen de boot we zetten de motor in zijn vrij loop en Ton duikt met zaklamp in het water gelukkig niets bijzonders te zien, vast een tak geweest. We kunnen weer door. Om ons heen zien we veel lichtflitsen van onweer.

De volgende dag gaan we voor anker bij het eiland Escudo de Veraguas omdat we ander in het donker Boca del Torro binnen moeten varen en dat moet wel met daglicht gebeuren vanwege de riffen.
De volgende dag gaan we zeilend naar het isla Colon/ Bocas del Torro.
Daar gaan we voor anker vlak bij de Boot Baros van Hans (NL) en Linda (BE) die ons geholpen hebben toen Toos naar Panama ging voor haar voet.

De volgende dag doen we meteen mee aan een super wandeling in een botanische jungle tuin. Die een Engelse mevrouw in 13 jaar heeft bewerkt en aangelegd op 11.000 hectare grond. Na afloop drinken we kokosmelk en limogras thee.
Boca del Torro word bewoond door een culturele mix van Indianen, Panamezen Jamaicanen en wat Gringos. Wat wel eens wrijving geeft.

Bocas Town is een levendig stadje en al op de eerste dag horen we onze namen roepen. Vincent een vriend van Wouter ook wel Goes genoemd woont en werkt hier ( samen met zijn vriendin Karien als manager van de Spaanse school) hij heeft ons herkend op straat. Wat een leuke verrassing!!
Ze komen later gezellig bij ons aan boord BBQ’en.

We maken prachtige fietstochten langs schitterende stranden zien de steile surfgolven breken. Het strand Bluff is berucht voor zijn steile golven die botten en boarden breken.
Er zijn hier heel bijzondere kikkers ,we zien de rana verde en de gespikkelde rana rojo een piepkleine kikkertje.

Wanneer we met de dingy een eilandje willen bezoeken schrikken we een beetje van de vele riffen die hier zijn links en rechts witte schuimkoppen.
Dank zij de pilot van Bauhaus en Hans en Linda, die geven ons wat tips hoe te varen en wat te doen, gaan we tussen de vele riffen door. Heel spannend.

We bezoeken een cacao plantage en annex chocoladefabriek ( chocola is niet te eten , is meer voor de cocina).Er zijn 5 soorten cacao bomen, die speciaal in deze omgeving konden groeien. Deze mensen weten ook veel over de planten te vertellen er was ook een wandelende boom die zich alleen verplaatst als hij niet voldoende licht krijgt.

In dit deel van Boca’s hebben de Indianen geen speciale rechten en zijn er veel buitenlanders die grond hebben gekocht. Hier kom je bordjes “private property “tegen terwijl in Kuna Yala slechts een enkel bordje staat nl:“ Do not take coconut ”

Als we daarna naar de overkant van de dolfijn baai varen, ontmoeten we Nederlanders die met hun kano aan varen zijn.
De volgende dag heeft Ton een ontmoeting met een klein ratje die met zijn staart over zijn voet loopt in de boot.

Het ratje probeert in de hoek onder de navigatie tafel een plek te vinden, hier kunnen we hem vangen met een handdoek en overboord zetten, waar hij zeker wel 10 minuten bezig is om aan boord terug te komen en als hij heel rap over de anker ketting naar boven klautert geeft Ton hem een flinke dreun met een emmer en dan geeft hij het op en zwemt weg. We zijn opgelucht.

We bezoeken nog twee mooie strand eilanden onbewoond maar wel met veel eieren van de schildpadden.
Dan varen we door naar het schier eiland de Blaufield Lagune, genoemd naar een Nederlandse piraat uit de17de eeuw Dit gebied is van de Ngobe Indianen.
Met de gids ‘Archimedes” maken we een enorme wandeling naar Cusaspin een Indianendorp. En langs het strand van de oceaan met zijn hoge surf golven.

Op onze ankerplek komen er veel Indianen met kano’s langs ,we geven op verzoek zelfs Engelse les aan heel leergierige Indianen kinderen ( Ewoud en Marleen). Hadden een leuke opdracht van school gekregen. Heel gezellig. Dan ben jij als boot het gebeuren van het dorp. Meer is er niet.

Al onze potloden (met Amnesty reklame) en schriften en pennen raken we hier kwijt.
Wij leren Ngobe taal bv “ Notoro Digo” “Ti toi moi” = buenas dias en te amo.
Ook worden we flink in de maling genomen een oude man met een pet komt geld innen voor het natuur gebied en voor het aan land komen.

Als we bij de buren verifiëren of zij dat ook betaald hebben horen we dat dit niet klopt.
Ha, Ha!!!

Deze indianen leven nog heel eenvoudig hebben meestal geen werk dan alleen het landje kosgrondje voor eten; ze zijn gewoon westers gekleed en de schoolkinderen dragen uniformen.
Hun huizen zijn van hout en staan op palen.

Terug in Isla Colon voor onze zarpa horen via het circuit van de marifoon een leuk historisch verhaal over Franse buccaneers.

Die waren hier zo losgeslagen dat er door Frankrijk een gouverneur gestuurd werd om orde te scheppen.. Hij kwam tot de conclusie dat deze 400 gasten alleen te temmen zouden zijn door ze in chains te slaan. En deze gouverneur vond een creatieve oplossing om ze aan de ketting te leggen.

Hij verzocht de Franse regering 400 vrouwen te sturen met als enige eis ‘dat “ ze in staat zouden moeten zijn om te kunnen blozen”
De mannen zouden op hun beurt nooit naar het verleden van deze dames informeren.
Deze oplossing werkte perfect, de wilden werden tam, criminaliteit en geweld verdween en er ontstond een welvarende en vreedzame gemeenschap.

Zo”n lijntje over de marifoon is soms zeer vermakelijk en handig je kunt je aan melden maar ook je vragen stellen. Er komt altijd een weerbericht op dat overigens steevast aangeeft dat er weer geen wind is.

We hebben de zarpa (vertrekdocument) geregeld en we vertrekken zaterdag 9 juli naar Colon.
Dan gaan we langs Vincent om nog even gedag te zeggen,
Hij vertelt ons dat ze in conflict zijn met de eigenares van de school en dat ze per direct op willen stappen om met ons mee te varen naar Colon.
We spreken af dat we s’avonds nog even langs komen om te kijken hoe we het zullen doen.

Als we langs komen hebben we hele leuke gesprekken met de leerlingen van deze school en we doen het in Spaans heel grappig.

We spreken met Vincent en Karien af dat ze zaterdag om 4 uur bij de dinghy steiger staan om op gehaald te worden.

Wij doen de boodschappen en we vertrekken die dag zo gauw ze aan boord zijn.
Er staat niet voldoende wind maar we kunnen wel motorsailen.

Er staat veel deining zowel Karien als Vincent zijn zeeziek.
Hun eten verdwijnt even later in de zee.

Er is veel onweer en als Toos met Vincent samen de wacht draaien van 12 tot 4uur.
Gaan ze dwars door een onweersbui.
Vincent kotst weer eens en realiseert zich dat als de bliksem inslaat hij op het alminium is en alles nat is hij zijn maag aan het leeg gooien is ups ups.
Als hij aan Toos vraagt hoe veel afstand een bliksem moet hebben voor hij naar het hoogste punt grijpt inplaats van de zee wordt hij direct afgekapt omdat Toos dit niet wil weten op dit moment.

We zijn goed door de bui gekomen en als het weer dag is kunnen we zelfs een stukje zeilen.
De terugreis is veel sneller gegaan omdat we de stroom en wind mee hadden.

Als we in de Sherman Bay marina in Colon aankomen en we vertellen waar we vandaan horen we dat er bij een catamaran de bliksem is ingeslagen.

We gaan de boot nu klaar maken om haar op de wal te zetten.

2011-07-07T13:59:00.000-07:00

Eind mei tot 15 juni

Eindelijk weer naar de San Blas / Kuna Yala ,het Kuna indianengebied
Met kleine palmboomeilandjes , atollen en aan de kust een ondoordringbaar oerwoud heel aardige mensen met een gemiddelde lengte van 1,50 meter die onverstoorbaar hun eigen cultuur beschermen tegen allerlei commerciële invloeden. Soms wel heel lastig want als er dan een winkeltje of eethuisje is weet je nooit wanneer ze zin hebben om het open te doen.
Een paar jaar geleden was de kokosnoot hier nog wettig ruilmiddel nu doen ze ruilen met dollars

Via Portobello zeilen we met een mooi windje en zijn net voor donker in Kuna Laya waar we diverse plekken bezoeken.

Holandes Cays. Een atol waar we voor anker gaan met helder water, schildpadden om de boot en prachtige grote gespikkelde manta ( rog) van meer dan 2 meter vleugelspanwijdte en een enorme staart . Hij heeft een grote kop met hondenogen en die keken Ton even heel doordringend aan. Best heftig zo’n ontmoeting.

BBQ eiland Mooie plek tussen koraal en eilandjes met wuivende palmen en een paar bewoners, veel kleuren in het water

Green Island, visserszeilkano’s , regen , barracuda en kindpiraten met waterpistolen

Dit zijn echte paradijsjes

Rio Diablo Nargana en Corazon de Jesus , deze eilanden zijn door een brug met elkaar verbonden en er is hier zelfs een elektriciteit centrale. De Kuna tradities zijn hier aan het tanen toch lopen er nog steeds vrouwen in klederdracht, verder is het leven hier niet veel anders als op de andere eilanden. De ingang van de rivier Diablo was te ondiep voor onze dinghy om verderop de rivier op te gaan.

Via Rio Sidra waar het stevig plensde van de regen komen we in Isla Maquina hier kopen we mola’s (wens Toos) te duur (schuld van Ton) maar wel heel mooi .
Gemaakt door Vincencio.
Maquina is een mooie authentieke dorp waar we een goede rondleiding van een grote indiaan kregen ,maar naast Toos echter wat schriel.

Op weg naar een volgend eiland horen we een ratelend geluid, wat blijkt, de dynamo-ophanging is afgebroken, het zoveelste “motorprobleem!” door wat touwen te spannen aan de dynamosteun kunnen we zachtjes doormotoren maar Porvenir.
Zo gauw we gaan ankeren komen er vreemde geluiden uit de motor omdat het toerental wijzigt.
Toos heeft nog nooit zo snel het anker er in gegooid en de motor gaat direct uit zonder achteruit te varen.

De steun is gebroken en We kunnen nu niet doorgaan naar Colon dat was gepland voor controle van Toos haar voet en bloedtesten.
Toos gaat nu alleen naar Panamacity, eerst met bootje naar Carti en dan door de jungle met een 4 wheeldrive truck .De weg is goed, alleen is de weg niet om de heuvels gelegd maar er overheen een soort achtbaan.

In Pamama is de uitslag van bloedcontrole goed. De voet is genezen maar Toos moet nog twee controles krijgen, over drie maanden en een half jaar.

Het lukt ook om verschillende nood V-snaren te kopen die de waterpomp moet aandrijven. Zonder dynamo is geen probleem maar de waterpomp moet wel draaien.

Ton maakt een noodreparatie waar we mee varen tot Puerto Linda waar Guido van hostel Wunderbar, een Duitse monteur het laswerk kan doen.

We hebben lekker gezeild naar Linton en de noodreparatie hield zich goed.
In Linton baai kunnen we goed voor anker en nadat Guido de monteur is geweest weten we dat we eerst 3 dagen moeten wachten voordat hij er aan kan beginnen.

De eerste dag maken we een prachtige tocht langs riffen en varen met onze dingy door een zwart slingerend smal water door de mangrovebossen (Toos , protesteert, vindt het eng en wil terug, maar gaat toch mee en vindt het als we er safe doorheen zijn het heel super )
Dan gaan we langs de kust weer terug en komen langs mooie riffen.

Volgende dag Isla Grande bezocht mooi strand om te wandelen , huizen met vele kleuren. Ieder huis heeft zijn eigen stijl.
Hier komen de mensen uit Panama city in het weekend en vakantie.
Er is een prachtige strand met vlakbij een rif

Ook is het een gebied waar je goed kunt surfen
De dorpjes op het vaste land leven van dit toerisme.
Waar wij in Linton liggen is een Nederlander Hans die 20 jaar geleden vertrokken is uit Nederland. Hij heeft hier zijn eigen restaurant en nieuw gezin op gebouwd.
Met de bijboot kun je hier goed afmeren en bronwater tanken en ook vuilnis brengen.

Zijn maaltijd: patat,vis rijst en salade kost $ 6 en een blikje bier $ 0,70
Hij vond het heel leuk om ons te vertellen over zijn leven hier.

Ook horen we een gruwelijk waar gebeurd verhaal van een Spanjaard die vorig jaar nadat zijn eigen schip op het rif is vergaan wel 2 of meer zeilers heeft vermoord ( er is echter maar 1 lijk gevonden verzwaard met anker),hun boten en creditcards heeft ingepikt. En hij heeft het moordwapen ook nog in de handen van een ander proberen drukken om die de schuld te geven. De Spanjool zit nu gevangen maar er is angst dat hij gaat ontsnappen.
Onvoorstelbaar dat in deze vredige omgeving zoiets heeft kunnen gebeuren.

In dit plaatsje Linton worden veel zeiltochten naar Columbia en terug geregeld Je kunt er alleen komen met een vliegtuig of per boot, er is geen weg en dat willen ze ook `zo houden de Panamesen
We zijn vaak bij Guido geweest want het lassen van de motor geeft extra problemen omdat het las apparaat het begeeft en Guido naar Panama moet.
Het regent veel en hard , we vangen in een grote bui aan boord 150 liter water.

Dit zijn van die dagen waarop je het verstand op nul zet en veel klusjes gaat doen.
Want zelfs het studeren aan Spaans op de laptop is moeilijk omdat er weinig elektriciteit is en we hebben geen zon voor de zonnepanelen.

14 juni is de reparatie klaar en gaan we naar Colon om te bevoorraden ,internetten en daarna 200 mijl verder westwaarts naar Boca del Torro.

2011-05-20T14:16:00.000-07:00

Verslag van Toos
Met de voet gaat het goed.

Nadat we een hotel gevonden hadden moest ik nog erg wennen omdat ik toch niet vol er tegenaan kan gaan. De wond was nog niet dicht en ik had er een ontsteking bijgekregen van het infuus.
Ik moest nog rusten mocht niet heel veel doen, zeker na de controle van 21 april.
Ik voelde me wel goed maar kon niets doen.
Ton zorgde ervoor dat ik niet in de put ging zitten door samen enthousiast met de Spaanse cursus aan de slag te gaan en elke dag een uitstapje met de taxi te doen, maar dan wel zo danig dat ik niet veel moest lopen en toch iets leuk kon zien.

Eerst zijn we naar het kanaal en het museum geweest. Hier wordt uitgelegd hoe het gebouwd is. We zagen de schepen door de sluis gaan.
Er gaan 45 schepen per dag door het Panama kanaal; de tol die ze betalen is gemiddeld 54.000 dollar
De laagste tol is betaald 36 cent door een zwemmer in 1928 die er zes dagen over heeft gedaan. Het kanaal is ongeveer 80 km lang.
Men is nog steeds bezig het kanaal te verdiepen en te verbreden zodat alle grote schepen er door kunnen.
Met locomotiefjes en de motor van de schepen zelf worden de grote schepen door de sluizen geleid.
Het museum laat ook zien wat voor bijzondere en grote insecten hier zijn. Ook zijn er veel vlinders en gifkikkers fel gekleurd.

Een dagje naar de oude Spaanse stad Panama Viejo met in de verte uitzicht op de moderne metropol met wolkenkrabbers. Wat een grote tegenstelling, hier groene plaza’s en daar oprijzende nieuwe beton torens. Waardoor het toch bijzonder is om te zien.

We zien de kathedraal die mooi versierd is nu met Pasen.
We lopen langs de Pacific oceaan op een boulevard met zijn vele kraampjes.
Op het pleintje van Plaza Bolivar gaan we uit gebreid eten, een taartje tonijn.

We gaan een dagje naar de vier schier eilanden die verbonden zijn met elkaar door een lange pier Calzada de Amador.

We gaan een dagje naar een modern museum we weten helaas de naam niet meer van de schilder,maar hij schilderde mensen met een deel van een dier.
Dit geeft je een gevoel als of je het dier zelf wordt.

Ik ga naar de kapper, dit is leuk. Niet omdat je tevreden bent over hoe je geknipt wordt ,integendeel! ,maar het is wel heel grappig hoe zo’n sfeertje is.
Een personeelslid die Engels spreekt moet aan mij alles vragen wat ze zijn heel nieuwsgierig. Ondertussen zie je dat ze elkaar heel veel aan raken jong en oud.

Het vinden van een heet kompres kost ook een dag.

We hebben een hotel waar een keukentje in zit en kunnen we een eenvoudige maaltijd maken. In het hotel kijk ik veel naar CNN en het trouw gebeuren van William en Kate.
En later alles over de dood van Bin Laden.
En we doen elke dag onze Spaanse cursus.
En Ton gaat zwemmen en naar de gym ruimte om in conditie te blijven.

Een dag heb ik een dip Want ik krijg ook nog een ontsteking in mijn mond en de wond aan de voet gaat heel langzaam dicht.

Nadat we dokter Moreno bezocht hebben en hij ons gerust gesteld heeft dat het een aften is in mijn mond en dat ik gewoon naar de tandarts moet.
Ook dat de wond helmaal volgens het proces gaat en hij erg tevreden is.

4 Mei mag ik meer gaan lopen.
Morgen naar de boot.

5 mei met een taxi terug op de boot en in de marina
waar iedereen zich klaar maakt om door het kanaal te gaan.

Wel heerlijk om weer in de boot te zijn.
Hier gaan we wandelen en fietsen.
We zien nog een diertje, een sloth ,in (het Nederlands een luiaard), de boom hangen het lijkt op een aap maar ook op een beertje hij is drietenig.
We doen boodschappen met het busje van de haven. Ton maakt een afspraak dat hij meevaart met een catamaran door het kanaal omdat ze nog een iemand nodig hebben als linehandler.

We huren een auto om naar Panama city te rijden voor nog een controle.
Het wondje gaat goed maar is nog niet dicht en er komt nog steeds vuil uit
We blijven twee dagen in Panamacity.

De veertiende willen we om 5 uur s’morgens een vogeltocht maken met een gids in het gebied Gamboa. Half 5 uit bed, geen ontbijt maar…ook geen taxi, die komt niet opdagen, dan maar een van de straat opgepikt, die bluft dat hij weet waar het vogelgebeuren is ,maar hij weet het echt niet. Om 6 uur komen we ergens in een zeer afgelegen luxe ressort en niet bij onze bestemming, de taxi verdwijnt. Maar hier is het niet. Hier zijn andere vogels. Hier is geen vervoer, niks nada. Gelukkig regelt en vriendelijke VIP begeleidster ( de Panamezen zijn echt zeer behulpzaam) voor ons een busje,die hobbelend zich door zandweg ploegt in de jungle, we zien een quito en om 7 uur zijn we uiteindelijk op bestemming.

De vogeltoren is 45 meter hoog gelijk met de boomtoppen en biedt een prachtig uitzicht zoals de apen dit hebben. We zien een grote roofvogel ,vele kolibries en een bijzondere blauwe papagaai.

We hebben nog steeds de auto en als Ton terug komt van zijn reis door het Panama kanaal gaan we laat in de middag naar het fort San Lorenzo bij de ingang van de Rio Charges , in de Spaanse tijd de goudrivier.
Wat een prachtige plek en er is niemand. We zien veel gekleurde vogels en we horen de brulapen en toekans
In dit gebied is een vogel die lange hangnesten (halve meter)in de boom bouwt en daar zijn eieren in legt, dit gebeurt in groepen.

We bereiden ons voor om 20 mei te vertrekken met de boot naar de Sam Blas eilanden.

De 3 juni gaan nog een keer terug voor de controle van de wond en de antibiotica die 19 mei is gestopt 120 pillen geslikt.
Daarna gaan we naar Bocas del Torro.

We gaan niet door het panama kanaal. Het piratengebeuren bij Suez en Madagascar en de tijd zij de doorslaggevende factoren.
We leggen de boot op het droge hier in Colon in juli en wij gaan backpacken in Ecuador, Peru en de Galapogos eilanden.

Half november starten we weer met varen van Panama naar Jamaica, Cuba

Toos " in de spijker getrapt"

2011-04-27T20:43:00.000-07:00

Het verslag van Toos “in spijker getrapt” .

Suriname Domburg: 29 January. Hier ben ik in een spijker gestapt, achteruit er vol in met mijn blote voet omdat mijn slipper was verschoven.

In een soda bad en schoon gemaakts’avonds,maar de volgende dag voelde het niet goed en ben ik naar de locale verpleger broeder Black gegaan. Hij heeft de wond weer open gemaakt en er vuil uit gedrukt. Volgende dag zag het er goed uit en ik had geen koorts en broeder Black vond dat ik er op moest blijven lopen. Als ik koorts kreeg zou ik antibiotica moeten slikken.

Het was niet erg gemakkelijk , veertien dagen later zijn we naar Tobago / Grenada gezeild, inmiddels waren Wout en Do ook aan boord ,maar had nog steeds last van de voet; opgezwollen en pijn. Samen met Do ben ik naar een prive kliniek gegaan.

Er is uit gebreid naar gekeken ook een rontgenfoto gemaakt.
Pijnstillers mee een pil die ook moest zorgen voor minder zwelling .

Later in Curacao besluiten we alsnog om weer naar een ziekenhuis te gaan naar de EHBO. Eerst wilden ze ons weg sturen naar een huisarts ,maar ik zei; ik betaal wel, dus mocht ik blijven. Foto’s gemaakt bloed afgenomen./ Wachten,wachten,wachten//
Eindelijk de uitslag; irritatie Op dat moment begon mijn voet aan de zijkant rood te worden.>>..O daar heeft u net op gedrukt ..>>.. nee hoor het is irritatie.
Dus vroegen we uitslag van het bloed en de foto’s./ ja daar heeft u voor betaald werd er gezegd.

Maar Monique ,die arts is , zag toch op de foto iets meer en vroeg wat dat was.>.>Het bleef irritatie volgens de behandelend arts.
Ik kreeg een zwachtel om en weer pijnstillers mee.

In ieder geval nemen we een goede antibiotica mee besloot Monique want deze lui snappen niet wat op zee varen is.
Al zeilend bleek het erg moeilijk om te rusten.

Heerlijke zeil tocht gemaakt naar Aruba en de San Blas ,veel gerust dankzij zeer goede bemanning, geen pijn en geen koorts. Maar de voet bleef dik en warm.

Nadat Pieter en Monique van boord waren gegaan kregen we veel regen en we bleven rustig liggen in de Lemons Cays.
Inmiddels was er aan de zijkant van mijn voet en rode knobbel gekomen. We hebben Pieter gebeld wat te doen. Deze adviseerde geen antibiotica maar naar een goed hospitaal te gaan.
Toen hebben we besloten om naar Portobello te varen samen met de Nederlandse boot
Zeezot.

Zondag 9 maart een dag varen en daar aangekomen hoorde. we van de Belgen Hans en Linda dat ze de volgende dag naar Panama met de bus gingen en daar zou vlakbij ook een goed prive ziekenhuis zijn.Dit hadden we ook in lonely planet gelezen.
7uur weg 12 uur daar aangekomen.

We konden niet zomaar naar de EHBO en kwamen bij een soort van pedicuur terecht.
Er was ook geen dokter aanwezig.
Ik denk dat ze ons verkeerd begrepen had daar ik gewoon kon lopen.
Wij weer terug naar het balie. Na overleg mochten we dan wel naar de EHBO.

Eerst handtekeningen zetten en een voorschot van $700 betalen
Toen ze de voet hadden gezien en wij met het advies van Pieter overbrachten, dat er door een chirug naar gekeken moest worden, werd het wachten wachten wachten.// bloed afnemen//bloeddruk en temp meten./ wachten wachten. Rond een uur of vijf kwam dr Castillo.

HET WERD 10 DAGEN OPNAME ANTIBIOTICA INFUUS EN OPEREREN.

Ik was blij dat ik nog geen antibiotica had gehad dus kon dokter alles voorschrijven ik kreeg gelijk twee soorten.
Om tien uur kwam de arts Moreno een voet specialist om te vertellen dat ik geopereerd moest worden om het abces weg te halen en op kweek te zetten.

Ik werd aan het infuus gelegd voor de antibiotica en de hele nacht door kwam er iemand kijken voor de temp de pijn en de bloeddruk. Om 4uur mocht ik gaan douche en zeker niets meer eten . En ik had de dag er voor maar een maaltijd op.
Om tien uur ging ik naar de OK.
Bijzonder ervaring er wordt gezegd dat je wat krijgt om te ontspannen en
floep weg ben je. Dat voelt heerlijk.

Toen ik bij kwam was ik boos dat ik pijn had aan me voet ik. Daarin leek echt op Wouter zoals hij altijd uit zijn narcose kwam.
Terug naar de kamer heerlijk geslapen die dag en die nacht.
Arme Ton dit is niks voor hem gelukkig kon hij lekker op zoek gaan naar wat spullen voor de boot en het fototoestel.

Hij sliep gezellig bij mij op de kamer en hield contact met de mensen die over onze boot waakte, want die lag voor anker.

Er werden de dagen na de operratie een MRI scan gemaakt en een nuclear onderzoek gedaan.Nu nog wachten op de uitslag.

Na 4 dagen ging Ton terug naar de boot om deze alleen van Porto Bello naar Colon te varen .
Voor mij was het praten met de verpleging moeilijk ik kon nauwelijks duidelijk maken wat er was omdat de meeste geen Engels praten.
Dus met boekje bij de hand legde ik uit dat ik misselijk was en niet kon eten.
Alleen al bij het idee dat ik moest eten of een pil moest slikken had ik al de neiging om te kotsen.
S’middags overgegeven niets bijna wat ik had nog nauwelijks gegeten.
Is door de zuster ook niet door gegeven.
Ik voelde me machteloos en verdrietig had allerlei onderzoeken gehad om te zien of me bot was geinfecteerd en zag de bui al hangen, lag te huilen toen dr Ivan Tuella van de antibiotica kwam en me vertelde dat hij goed nieuws had.
Het bot is bijna zeker niet aan getast.
Toen ik hem vertelde hoe ik me voelde zei hij dat dat heel goed kon vanwege die ene antibiotica.

Ik bleef misselijk en Ton kwam gelukkig weer terug van de boot.
S’nachts weer overgegeven zonder dat ik wat gegeten had.
Dit werd wel genoteerd en ik kreeg een middeltje in mij infuus gespoten om daarna wel de pillen te kunnen slikken die ik nodig had.
Het heeft 3 dagen geduurd voor dat het definitief was dat ik uit het ZH weg mocht.
Ik moest nog veel rusten en met mijn been omhoog.
Dus besloten we een hotel in Panama te nemen omdat naar de boot wel drie uur reizen is met de auto.
En dan zit je verlaten in een haven ver van de bewoonde wereld.

19 April >> Verjaardag<< Hotel gevonden.
Vlakbij het ZH en voor Ton een sportzaal en zwembad.
Op 21 April terug voor controle was nog niet goed dus maandag 25 april terug ook voor de hechting deze is eruit gehaald maar de wond is nog niet dicht er zit nog vuil in en als dat er niet vanzelf uit gaat wordt het er vrijdag uit gehaald.
Inmiddels heb ik ook een onsteking aan mijn linker hand gekregen van de laatste infuus.
Deze moet ik behandelen met een warmte compres en antibiotica slik ik al.
Het is wel minder geworden maar gaat ook niet snel.

Ik ben het wachten op genezing inmiddels goed zat.
We hebben wel een cursus Spaans om aan te werken en af en toe gaan we met een taxi naar een leuk plekje hier in Panama,het kanaal de oude stad.
Vrijdag 29 april weer voor controle en zaterdag bloed nalaten kijken.

19 april ontslag uit ziekenhuis // Heerlijk Vrijheid terug

2011-04-20T21:18:00.000-07:00

Op haar verjaardag eindelijk na 10 dagen ziekenhuis mag Toos naar buiten met voor 30 dagen pillen op zak.
We gaan in een hotel vlakbij het hospitaal. Er komen nog controles.
Voorlopig rustig aan// spoort echter niet met het karakter // moet toch maar!!!

pech met de voet van Toos

2011-04-12T07:37:00.000-07:00

Beste mensen: Toos is nu in Panamacity voor onderzoek, na het ongelukje met een roestige spijker, 2 maanden geleden in Suriname is er een rare zwelling gaan ontstaan.
Anibiotica krijgt ze en ze gaan in de ontsteking kijken.

2011-03-30T09:05:00.001-07:00

verslag maart 2011

Grenadines.

Granada-Carriacao-Palm eiland-Union eiland-Bequie-Mustique

Bequie is heel mooi en ‘s avonds gezellig bij Devils Table.

Wat is dit een mooi gebied. Dit zijn echt de mooie Caribische eilanden al wordt het wel bezet door de rijkeren, vooral Mustique, ook al is dat heel leuk. Het is gecultiveerd maar toch heel mooi, de huizen liggen in de bergen zonder dat het opvalt.
Na een spectaculaire tocht in een golfkarretje over het eiland waarbij we stoppen voor overstekende schildpadden, trakteert Peter ons op een diner in het schitterende restaurant Firefly met uitzicht op de baai. Een belevenis om daar te zijn, een heerlijke sfeer en nostalgie voor Peter.

Van Mustique naar Bonaire gaan we met de wind in de rug, dit is een tocht van 420 zeemijlen.

.

9 maart om half zeven vertrokken en we gaan negen knopen.
Wouter en Ton proberen de windvaan uit, dit lukt nog steeds niet, er is iets mis mee.

We zien dolfijnen, ook zie je weer veel vliegende vissen en een Jan van Gent zit rustig in het water tot dat de boot vlak bij is dan pas gaat hij weg.

We komen om 11uur ‘s avonds aan in Bonaire. We meren af aan de kade, ‘s morgens vinden we snippers en troep aan boord en keutels, we hebben een ongenode gast. EEN RAT!! aan boord.
Chocohagel, rijst, macaroni ,soeppakjes, pannenkoekenmeel noem maar op alle pakken van papier zijn flink opengereten. De rat moet nu toch een dikke buik hebben en voor Pampus liggen.
Vang- en verjaagtechnieken die we hanteren : Eerst een CD van Queen, gevolgd door ijselijk gegil van Do, later lijmklemmen, gewone klemmen met heerlijk aas. We vangen niets, gelukkig blijkt hij de volgende dag vrijwillig vertrokken. Wat een opluchting.

We lunchen bij Carel, schildpadden zwemmen voorbij in glashelder water, kleine zwembeestje bijten /prikken Wouter en Do. We genieten ‘s avonds van een rockgitaarduo uit Rotterdam in het Havana café.

Dan gaan we naar Curaçao, weer een snelle trip en we ankeren in het Spaanse water
De Otrabande is onze favoriete plek, we dineren/vieren Wouters 26 jaar en genieten van Jazz bij Miles café. De maan is groot en staat nu het dichtst bij de aarde van de afgelopen 18 jaar, we voelen de sfeer.

Wissel;
Peter, Wouter en Do gaan van boord.
Monique en Pieter stappen enthousiast bij ons aan boord om via Aruba naar de San Blas bij Panama te varen.

Omdat we wachten op goed weer en een gasfles genieten we nog een paar dagen op Curaçao, we snorkelen , Pieter en Mo doen hun eerste buitenduik, we zwemmen, toeren met het busje naar de west.
Dan slaan we het zeil aan en vertrekken 20 maart naar Aruba. We gaan met een snelheid van 9 knopen met de wind schuin achter. Surfend op een rollende golf haalt Pieter een topsnelheid van 14,5 knoop.

We gaan de volgende dag gelijk door met onze tocht, nu van Aruba naar de San Blas. Volgens het pilotboek is dit een van de heftigste tochten op de Atlantic door veel wind, stromingen en ruige zeeën bij de kapen van Colombia. Vele boten zijn daar al plat gegaan; Brrrr. Pilotboeken zijn vaak wat zwaar op de hand. We zijn echter gewaarschuwd en alert.

2 reven in het zeil, we spuiten door het water, in de eerste 24 uur wordt 206 mijl afgelegd (24-uurs record!). Pittige zee en wind met vlagen flink doorwaaiend maar goed te doen. We blijven in 2000 meter diep water om de heftigste zeeën te vermijden. Op dag twee leggen we 180 mijl af, dat is mooi en daardoor kunnen we net voor zonsondergang aankomen op aan het eind van dag 3.

San Blas ,we glijden over een vlak zeetje naar binnen. Links en rechts kleine eilanden met palmbomen en bevaren nu het autonome Kuna- Indianen gebied behorend tot Panama , een waar paradijs . De inland naam is Kuna Yala ,op hun vlag is het swastika teken waar het latere hakenkruis van is afgeleid. Er zijn meer dan 300 kleine eilandjes vele onbewoond. De vrouwen kiezen hier de mannen en de man gaat wonen bij zijn schoonfamilie. De Kuna Indianen met heel eigen tradities over eigendom, gouddelven is bijvoorbeeld verboden omdat dat uiteindelijk alleen maar afgunst en ongeluk zou brengen. Er wordt geleefd in harmonie met de natuur door vooral voor de natuur respect te tonen.
De Kuna ’s zijn niet groot van stuk ca. 1,5 meter, ze zijn gastvrij, vriendelijk , kleurrijk, de vrouwen met beenlegbanden en mooie hoofddoeken een zwarte streep over de neus en neusring. Ze wonen in een heel bijzondere ongerepte koraalnatuur. De kano (ulu) gemaakt van een boomstam is hun vervoermiddel waarmee vaak ook kan worden gezeild.

In Porvenir klaren we in, we gaan voor anker achter 2 boten uit Makkum , beide Pjotter geheten. We genieten van de overweldigende onderwaterwereld en bezoeken 2 eilanden met Kuna Indianendorpen en doen daar ook inkopen. Het ‘Zeepaard’ van Sietse schenkt ons vers water en we gaan even aan boord van zijn grote luxe jacht, dat Ton uit de verte een vissersschip had genoemd.

Daarna maken we slingerend tussen de riffen door tochtjes naar paradijselijke plekjes/ in de Lemon Keys, eilandjes en verlaten strandjes.
Bij Dog eiland snorkelen we bij een wrak echt fantastisch zo veel soorten en vormen van vissen en planten, we genieten!.
We kopen van een Indiaan 2 kreeften voor 10 $ en Pieter en Monique stoppen ze met vereende krachten in een pan met kokend water . Een topmaaltijd die avond: amuse van vis ( prooi van Mo); kreeft en flensjes met asperges uit blik.

Pieter en Monique verhalen op hun eigen site “ WWW.DEESSE.NL over hun “vreemdgaan’ op de Vagant.

2011-03-13T17:26:00.000-07:00

13 maart wij zijn net aangekomen in Curacao
Grenadines was genieten
Bonaire heerlijk en prima uitgaan.

verslag februari

2011-03-04T05:11:00.000-08:00

Verslag maand februari

Suriname

Op maandag hebben we afgesproken met de ouders van Do dat we een klein tochtje maken met de boot naar de Commewijne rivier
Om vandaar een tocht te maken naar het gebied van de schildpadden

Drama omgeslagen tussen de kaaimannen!!!!

Onze schildpaddenontdekkingsreis in 2 piepkleine kano’s werd een echte survival
We laten met Cecilia aan boord de Vagant voor anker in Frederiksdorp en stappen in 2 kano’s, dan gaan we door de mangrove naar het strand, een schitterende tocht.

Vanaf 2 uur voor middernacht maken we een speurtocht naar de soepschildpadden ,maar we zijn te vroeg in het seizoen ;geen schildpadden en toch wel een spoor van een groot schildpad die een verkenning op het strand heeft gemaakt op zoek naar een plekje om haar ( 100) eieren te leggen.

De strandwacht geeft na veel druk toe , we mogen s’nachts terug gaan naar de Vagant ,te riskant volgens hem.

Het is pikdonker, de kano’s scheuren door het zwarte water , kaaimanogen lichten op in het schijnsel van de zaklampen , we gaan als een speer maar dan , ja dan het gaat fout: de eerste kano met Hans Wouter en Do knalt op een boom en slaat om!!
Hans ziet niets meer ,alles is zwart zijn bril kwijt ‘ Do schreeuwt “ Ik stink!!!” helemaal waar ,Wouter hoost als een gek , de muggen vallen aan, de ongelukkigen staan heuphoog in het zwarte modderwater. Waar zijn de Kaaimannen ?? >> ook geschrokken gelukkig.
Hozen, hozen en we kunnen verder, we overleven , we bibberen, muggen vallen nu massaal aan, maar we redden het en sluiten het avontuur, ver na middernacht, aan boord van de Vagant, af met een warme douche whisky en jenever.

Donderdag nemen we bij zus en zo afscheid van de ouders van Do.

Zeilen van Parimaribo naar Tobago
We nemen afscheid van de ouders van Do maar ons vertrek stellen we een paar dagen uit, het waait te hard.
Boten om ons heen slaan van hun anker,de Vagant schudt heen en weer maar ligt als een huis.
We willen op donderdag vertrekken maar dat wordt vrijdag dan varen we naar Torica en liggen daar voor anker dit is behoorlijk wild.

Het blijft stevig waaien uiteindelijk vertrekken we op maandag morgen en
We verlaten Suriname met wisselende gevoelens ,het was heerlijk om hier te zijn met de mensen die zo open zijn. Het kan je hier gebeuren dat je in een winkel als met een leeg karretje loopt, wordt gezegd dat je zeker geen keuze kunt maken want er is hier ook zoveel.
Of bij de kruidenier in Domburg, als je staat te praten met de Chinees die dat bedrijf al tien jaar runt, hij, je dan ineens laat zien hoe zijn beveiliging werkt met een video-camera waar je op kunt kijken en dan loopt hij demonstratief de winkel in om wat weg te pakken en stopt dit onder zijn trui en vraagt aan ons of wij het zien. Lachen!

Met opgaande zon vertrokken, rivierdolfijnen doen ons uitgeleide. De oceaan is heel rolly. Buien regen wind. Snelheid 8 knopen gemiddeld met knik in de schoot en Wouter en Do flink wat problemen met het evenwichtorgaan, zeeziek dus!!
Een snelle rit, inklaren in Scarborough; veel en letterlijk en figuurlijk zware ambtenaren/ Stempels en uniformen.
Sfeer heel anders dan in Suriname. Hier is men inzichzelf ; “ lak aan de klant ” wel rastasfeer maar niet open. De stad is shabby.
De baai Store bay is OK , pelikanen en vliegende vissen, mooi blauw water, heel anders dan de bruine Surinamerivier en later gaan we meer noordelijk en daar is de Rocky bay ,super rocky, veel deining en weinig slaap voor met name de nieuwkomers Peter en Hein.

Van Tobago naar Grenada
(bemanning Peter, Hein, Wouter, Do ,Toos en Ton)
We klaren niet uit, man was niet op kantoor, met een smoes dat er een schip in nood was. Ze kunnen de pot op. We varen naar Grenada st George; weer een snelle tocht 8 knopen op de teller gemiddeld. Do haalt 10,5 mijl als record!! Bij aankomst zien we de klipper “de Stad Amsterdam”, met vol zeil vertrekken, Peter praat nog met Andy op de marifoon.
Grenada: wat is er te beleven?: muurschilderingen, rum barretjes, leuke open mensen relaxte sfeer veel prettiger dan Tobago/ Trinidad, vooral de dansmoves van de meiden in de Banana bar maken indruk op de verse bemanning.. De 90 meter driemaster Eos is onze buur, we gaan landinwaarts en zien dat het land heeft te lijden gehad van de hurricane Ivan hoewel het buiten de belt ligt. We bezoeken Leapers Hill waar de laatste Carieb indianen van de rots sprongen omdat ze zich niet wilden overgeven aan de bezetters.
Het weer is pet ,het plenst de hele dag al meer dan een week.

Grenada; we kruisen naar Carriacou met rif in het zeil , eerst Tyrell Bay en later gaan we bij Palm eiland voor anker. Hier is de Cariebsfeer 100%!! De zon komt weer!!
We zijn nu op de Grenadines, het is nu begin maart en we gaan op Union Island voor een sundowner naar de Island bar; een klein eiland op het rif, gebouwd door een Rasta man en omgetoverd tot bar, Wow!

Het is hier een paradijs de eilanden liggen niet al te ver van elkaar de riffen kun je zien liggen en het water is blauw gekleurd.

Onze bemanning Wouter en Do verhalen ook zelf op:
woutendo.heelverweg.nl

verslag Suriname januari 2011

2011-02-03T12:50:00.000-08:00

Dank jullie wel voor alle Nieuwjaars wensen
Vanuit Suriname wensen wij jullie allemaal een Gelukkig Nieuwjaar.

We beleven veel , de mensen zijn heel hartelijk en het ambtenarengedoe is vaak te kolderiek om irritant te zijn. Visum regelen vergt vele kilometers taxi en vele dagen gedoe.

Paramaribo
Als we aankomen in Suriname ankeren we eerst op de Suriname rivier vlakbij het centrum, we genieten van de stad Paramaribo met zijn mooie houten huizen en hun veranda’s de vele ministerie gebouwen en zien te volle wegen met grote SUV’s. De boemboxen in de auto’s staan op vol volume, er wordt links en hard gereden. Het taalgebruik op straat en op borden is verrassend en vermakelijk b.v.landsdienaren i.p.v. militairen en het gezegde “ ik ga bij jou komen”.

Op 24 december gaan Pim en Toos gaan naar de nachtmis in de grootste houten kathedraal van de wereld, de restauratie is net klaar.
De bisschop doet de dienst en er is een uitvoering van ballet wat heel bijzonder is om te zien op deze plek.

Tweede kerstdag varen we naar Domburg
We ankeren bij Domburg, een zandpleintje met eethuisjes , een bruisend centrumpje waar s’avonds een hele kolonie Bakra’s ( Nederlanders) bij het eethuisje van Rita instuif houdt.
We ontmoeten Ed en Sofie met hun petflessen eiland, zij liggen al drie jaar in Dombrug en weten ons goed de weg wijs te maken in Suriname.
Je merk wel dat ze ons echt westers vinden en dat zij wel met het tempo van Suriname om kunnen gaan; we leren langzaam en blijven lachen.

We zijn een aantal dagen flink bezig met het regelen van de reparaties en het onderwant dat vernieuwd moet worden. Dit word in Nederland besteld en door de invliegers Fogel en Lieke worden er spullen meegebracht.

Voor de giek vinden we een lasser en Pim kan de volgende dag aan de slag met de lasser.
Ton regelt inmiddels de reis naar Palumeu een tocht van acht dagen in het oerwoud met een korjaal door stroomversnellingen, slapen in hangmatten en ontmoeting met indianen (Trio stam) en dieren.

Er wordt hard aan de boot geklust en s’avonds met de Nederlanders die in de buurt van Domburg wonen of daar voor anker liggen gaan er heel wat djogo’s (parbo bier in liters) door en we eten lekker en goedkoop in de warong ( Javaans eethuisje) van Rita,

Met deze groep vieren we oud en nieuw ,we nemen allemaal wat mee. Toos en Sophia bakken de oliebollen en de appelflappen op het eilandje die middag is het al een feestje.
De avond is erg gezellig en er wordt ook gedanst. Toos danst met een oudere man die een half- broer van Bouterse is die over zijn broer zegt dat die heel aardig is en dat hij soms op Domburg komt en dan de kinderen optilt en met ze praat.
Dit soort verhalen hoor je heel veel over deze man. Ze geven hem een kans; ongelofelijk dat dit volk geen andere keus kan maken.

1 januari komt Fogel er bij en we nemen een paar dagen om wat van Paramaribo en omgeving te proeven.

Kasikasima toer / Zuid Suriname
Met Fogel en Pim gaan we 7 dagen diep de jungle in ‘ eerst met een vliegtuigje en dan de rivier op met Indianen in een lange kano.
Dit wordt een prachtige tocht, leuke groep, we beklimmen de Kasikasima berg met uitzicht op Brazilië, we gaan door stroomversnellingen; Fogel staat oog in oog met een gifslang ( lanspuntslang). We vangen piranha’s en meervallen en grillen die op houtvuur. Mooie enorme blauwe vlinders wapperen voorbij en brulapen razen in te toppen van de oerwoudreuzen.
We slapen in hangmatten met klamboe en horen s’nachts de oerwoudgeluiden. Apen zitten vlakbij ons kamp in de bomen. De Indianengids Yull vertelt heel boeiend over de bosgeesten en de geheimen van het oerwoud en ook over zijn eigen worstelingen om als Indiaan zichzelf en zijn volk te handhaven. We wandelen op smalle paden tussen de lianen door het dichte woud.

We drinken casavedrank uit een pollepel in het indianen dorp.
Ter ere van een verjaardag en dat gebeurt in een dorps huis dit is een grote ronde ruimte met een gevlochten dak er op.
Er wonen 300 indianen reken maar uit.

Nickerie en Bigi Pan toer / noord west Suriname / gids Stefanie 20 januari.
Op weg naar Nickerie in de plaats Topness in riviertjes zien we vissen met 4 ogen, ze kijken met 2 ogen boven en 2 onder water.
Met de Bigi Pan Toer zien we; kaaimannen,ijsvogels, rode Ibissen rood omdat ze garnalen en kreeften eten en veel vissen (Talapi) die we in een net vangen samen met krabben. We chillen in een hangmat en barbecueën de vissen.
De groente- en vismarkt is super in Nickerie het is kleinschalig en ziet er verzorgd uit .
Door het dorp lopen Drentse kanalen.
Aan de zeedijk is een mooie Hindoe tempel daar mogen we binnen kijken 4 tegels de ruimte in , niet verder omdat we vlees hebben gegeten. Buiten gaan de smokkelbootjes heen en weer naar Br.Guyana.
Op de terugweg gaan we langs het dorpje Groningen; echte koffie in plaats van Nescafé en de rondvaartboot ligt gezonken voor het terras.

15 januari
Komt lieke aan.
Pim en Fogel gaan nog 2 dagen naar Frederiks dorp en wij genieten van onze dochter.
Laatste avond voor Pim en Fogel er wordt er afscheid gevierd bij Rita.

Albina oost Suriname 20 januari
Meer gaten dan asfalt op de weg 4,5 uur rijden over 200 kilometer.
Wouter en Do uit Albina gehaald omdat ze geen visum op het vliegveld konden krijgen zijn via Frans Guyana gereisd helaas zijn ze met een illegaal bootje overgestoken en dan krijg je geen stempel in je visum.

Fogel en Pim zijn vertrokken 20 januari en Sofia heeft ze naar het vliegtuig gebracht.

21 januari
Ton Wouter en Do gaan naar Paramaribo om de visum te bevestigen dat ze hier zijn.
De ambtenaar wilde geen stempel geven dit hadden ze in Albina moeten doen.
Ton wilde zijn internationaal rijbewijs regelen maar het is vrijdag middag en de electriciteit was uit gevallen, dus al op weekend.
Ook wilde Ton zijn verblijf te verlengen omdat hij langer blijft dan 1 maand maar ze zijn onze crew lijst kwijt.
Een hele dag voor niets bezig geweest.
Om 1615 hebben we de ouders (Hans en Cecile) van Dorris (vriendin van Wouter) afgehaald van het vliegveld.
En hebben met zijn alle gegeten op de boot .

Zondag een dag samen met de ouders van Dorris in Paramaribo naar het vrijheidsplein , waar de Surinaamse mannen zich verzamelen met hun piepkleine vogeltje in kooitje.
De zangvogeltjes staan in hun kooitje op een paal tegenover elkaar en doen een wedstrijd wie het meeste zingt. Het is een mannenwereld de mannen koesteren hun beestje.

Het Fort Zeelandia hebben we bezocht en daarna gechilled in het ressort van de jarige Hans.

Dinsdag zijn we met zijn alle een tocht gaan maken door de jungle naar de Marron dorpen en de indianen. Met de Marronse gids Elton We hobbelen door de rode stof de hele dag door naar Apoera. Een spoorweg van ontwikkelingsgeld gaat van nergens naar ergens, nooit gebruikte treinen worden deel van het woud.
Ook de watervallen Marie Blanche bezocht dat is een heftige tocht over een gammele brug met grote gaten die met een plank bedekt worden, door flinke plassen en omgevallen bomen.
Toos steekt liever de oceaan over.
Heerlijk gezwommen in de watervallen een slang ontmoet midden op het pad.
Onze auto die zich vast reed op een boomstronk moest er uitgesleept moest worden.

Deze reis hadden we twee keer een lekke band en de heftkrik is gescheurd omdat de kwaliteit niet bijzonder was. Gelukkig konden we er een lenen van een voorbijganger.
Daarna scheuren en schudden we weer verder met het busje door rode laterietwolken stof.
Wasbeer ,goudhaas en aap zien we de weg oversteken.

Een mooie jungle tocht met een korjaal gemaakt en naar een kos grondjes gevaren daar een zwarte spin gezien, 6 cm groot.
Ook nog een nestje van een kolibrie met twee eitjes er in.

Mooie rivier met droogvallen gebied schoon water en aan de over kant Brits Guyana daar langs de rivier leven de Trio indianen.

Elton noemt dit een semi survivel tocht.

Inmiddels hadden we per telefoon van Sophia gehoord dat onze boot door een boom met eiland was mee getrokken met ankerballen en al en tegen de motorboot van Mieke en John was terechtgekomen.
Gelukkig waren er veel mensen aan boord van de andere boten en met vereende krachten hebben ze alles weer uit elkaar kunnen halen en de Vagant tegen de Nederlandse vissersboot van Gerben van Veen gelegd.

Dus toen we weer terug in Dombrug waren zijn we direct naar de boot gegaan omdat om 8 uur de waakhonden los gaan en die verscheuren je als je over het erf loopt.
Toos en Lieke zijn van boord gegaan om de auto op de parkeerplaats te zetten
Achteruit lopend om de loopplank weg te halen is Toos in een roestige spijker gestapt.
We hebben de wond schoon gemaakt ,maar het bleef zeer doen dus toch maar even naar Broeder Black deze heeft de wond weer open gemaakt en even flink doorlaten bloeden en verbonden met een nat verband

Lieke is s’avonds op het vliegtuig gestapt. Heerlijk dat ze er was en wat leuk om te zien dat het zo goed gaat met haar.
Zij heeft weer heel veel zin om terug te gaan naar Jeroen.
De volgende dag hebben we Hein opgehaald, die met Peter aan boord komt.

We zijn nu met zijn tweeën aan boord om alles in orde te maken.
Als Ton de lekkende WC wil repareren blijkt er een scheur in de pot te zitten.
Weer een nieuw probleem maar ook dit wordt opgelost met lijmen want een zelfde model pot wordt niet meer geleverd.
In Trinidad gaan we naar een degelijke oplossing zoeken.
Onze boot is nu 11 jaar oud en veel dingen zijn aan vernieuwing toe maar alle technieken worden vernieuwd zonder dat er rekening word gehouden dat er onderdelen aan vervanging toe zijn dus ben je verplicht om alles te vervangen als dat kan want de gaten waar ze vast zitten worden verplaatst.

We zijn van plan om nog 10 dagen hier te blijven om de boot goed vaarklaar te maken en we willen nog naar de schildpadden gaan.

2010-12-23T17:32:00.000-08:00

Kaap Verde eilanden en oversteek naar Suriname.

Kaap Verde eilanden. (28/11 – 8/12) Sao Vincente en Sao Antao

Zaterdag 28 november om 4uur zeilen we de baai Porto Grande binnen de prachtige natuurlijke baai van Sao Vincente bij Mindelo. We vinden een ankerplek vlak bij een oud schip. We zie veel boten uit de ARC race die naar de Cap Verde zijn uitgeweken vanwege een storm.
Met de dinghy varen we naar de jachthaven waar we mooi ons bijbootje achterlaten voor 4 euro en bewaking.

We gaan even op verkenning uit en eten wat in een klein restaurantje
Zondag is hier een rust dag er zijn kerkdiensten en mensen zitten gezellig met elkaar te kletsen en spelletjes met elkaar te doen. Ook maken ze graag een praatje en zeggen vriendelijk gedag. In kroeg Nautic speelt een leuk bandje en is het heel gezellig.

Maandag gaan we met een transit busje naar Sant Pedro. Dit is een strand en een vissersdorp al word er vandaag niet gevist. Kleurrijke houten vissersboten liggen op het strand. Een visser vertelt ons over zijn verwonding die hij heeft gekregen bij het vangen van een tonijn en laat ons zijn littekens op zijn hand zien.

Op straat loopt een varken en kippen. We zien weinig werkende mensen. Veel zijn op straat of dansen wat op de muziek. Gastvrij worden we binnen uitgenodigd.
Er is een kleine scheepsbouwer voor de houten vissersboten.

Vasco onze opstapper heeft een nieuw schip gevonden. Het was een leuke ervaring met een opstapper aan boord die de zelfde leeftijd van Wout en Liek heeft.
Voor ons heel herkenbaar en prima hoe hij het gedaan heeft. We hopen nog iets van hem te horen, hoe het hem vergaat.
Toos ligt 3 dagen plat door een antibiotica kuur voor een ontsteking aan haar kaak.
Ton fietst wat rond versiert de vrouwtjes met het kopen van fruit bij ze op straat en klust wat aan zijn boot.

Zaterdag is Toos weer in staat om wat te gaan doen en we rijden met zo’n truck naar een vissers baai waar we de vissersbootjes met zeil binnen zien komen.
Als ze bijna aan wal zijn worden de stenen die als ballast dienen er uit gehaald en dan wordt met alle ander vissers de boot op het droge de wal op getrokken.
Ze zijn trots op hun vangst 3 boten hebben met elkaar 3 tonijnen gevangen wat kleinvis.
We maken een rond rit over het eiland en zien dat er weinig werk is alleen nog wat tuin bouw.

Zondag gaan we naar een vulkanisch groen bergachtig eiland ten westen van Mindelo.
Met de pont vol amicale kleurrijke mensen die op zondag naar hun geboortedorp gaan varen we naar de Sant Antao.
Op de pont ontmoeten we onze gids van die later veel over de vegetatie, kruiden en vruchten en het eiland zal gaan vertellen.
Met chauffeur en gids maken we een boeiende rit over een smalle weg nog aangelegd door de Portugezen,slingerend door hoge groene bergen endoor valleien waar het suikerriet prachtig met witte pluimen staat te wuiven. Er zijn hierheel primitieve boerenhuisjes waar nog mensen wonen werken. Een boeiende dag met een suikerrietmolen met os en vissersboten die spectaculait op kitesurfgolven naar binnen manoeuvreren bij Ponte Sol.
Een heerlijke dag dankzij de gids die allerlei natuurdingen bijeensprokkelt nemen we een trekje van een sjekkie van tabaksbladeren en maisblad .
Een prachtig eiland met een mooie krater, landbouwgronden en een eenvoudig leven. Om nog eens voor langere tijd terug te komen.

Pim stapt hij aan boord op 6 december,s”avonds barbecue op de steiger met Nederlandse boten.
We eten heel lokaal in restaurante Pica Pau in een onguur steegje met de mooie naam Rua Sto Antonio met dronkenlappen voor de deur die de tent aanprijzen!!
In het midden van het restaurant is een schot dat afhalers scheidt van eters.
Op de muren hangen briefjes met teksten van tevreden klanten.
Wij zijn de enige klanten deze dag en bizar op de andere tafels staat een stoffig bordje ‘gereserveerd’!! Het was er prima.

Oversteek naar Suriname. (8/12- 23/12)

Vertrek s’avonds vlak voor donker 8 december, de weerkaarten zien er goed uit.
1900 zeemijl is de afstand tot de aanloopton van Suriname.

De fok scheurt al op de tweede dag, de elektrische lier is sterker dan het doek.
NO en NOO wind variërend 12 tot 25 knopen met uitschieters in buien

Dagafstanden (24 uur) zijn in het eerste deel van de reis prima tussen de 125 en 170 zeemijl,de laatste 5 dagen minder door tegenstroom en weinig wind.
De eerste 2 dagen varen we aan een stuk op de spinnaker en Pim heeft succes hij vangt een barracuda van een dikke meter en wel 14 kilo. Pim fileert de vis en we smullen twee dagen van gewokte barracuda. Een vlucht witte reigers, verdwaald op de oceaan vliegt een rondje om de boot en gaat een ongewisse reis tegemoet.

We hebben veel materiaalpech: de autopilot stopt ermee door water in de bedieningsdisplay, spinnakerschoot is gescheurd en heel vervelend de SB onderstag is gebroken door een zwakke toggle. Dit voelt niet goed en tast even het gevoel van “ de Vagant is betrouwbaar en sterk” aan. Maar we zijn er zelf bij om problemen op te lossen.

Op de oceaan moet je het zelf doen dat besef je heel sterk, er zijn geen boten om je heen, je bent een heel klein stipje op een onmetelijk lege vlakte.,helemaal op jezelf aangewezen.

Wij gaan door, een nieuwe jury-rig stag wordt gemaakt en we kunnen weer zeilen en we sturen met de hand in wachtbeurten van 2 uur.
Verder is de douchepomp overleden, de SB-lenspomp verstopt en het lummelbeslag dat de giek met de mast verbindt zwak en er is een scheurtje in shellfoot van het grootzeil.

Tijdens dit gebeuren gaan er verschillende emoties door Toos heen van dit doe ik nooit meer dat wordt zwaar afzien; maar als de zon weer schijn en alles lijkt het weer te doen met provisorische oplossingen ben je weer heel tevreden. En is het weer te gek dat je hier bent.

Lezend in een spannend boek hoor je het water om je heen; ga je dan er over nadenken dan voelt het angstig die grote water oppervlakte.

Veel vliegende vissen belanden aan dek, Toos wordt vol op de buik getroffen. Na zonnige dagen met een prachtige sterrenhemel komen er tropische plensbuien, soms slaan de golven plat onder zoveel zoetwatergeweld.
Een reddingvest blaast spontaan op als het regenwater de zouttablet doet smelten. De nachten zijn nu heel zwart we sturen met de hand in het aardedonker.

Bonito’s zwemmen voor en om de boot en springen omhoog ook snaveldolfijnen zien we en we vinden een naaldvis in het gangboord.

Een opkomende planeet jaagt de bemanning schrik aan en wel omdat het wel een bootlicht lijkt van een groot schip dat snel in de nacht nadert ons gaat overvaren. Het licht gaat echter ver boven over.

Wat een vergezichten en wolkenformaties, eindeloze verten en een gouden zonsondergangen.

De Vagant volgt de zon en maan naar het westen, koers 265 graden.
Pim vangt een witte baby haai en zet hem weer terug en een andere als hapt naar de teen van Toos als ze pootje baad achterop op de boot, razendsnel trekt ze haar voet terug, ze heeft er nog 5.

23 december vroeg in de ochtend om 0200 uur met een heftige stortbui net achter de rug varen we de bruine Surinamerivier op en gaan voor anker

RUST

We zijn er!!!

op weg naar Suriname

2010-12-07T06:57:00.000-08:00

Woensdagmiddag
8 december vertrekken we van Sao Vincente Mindelo naar Suriname Paramaribo
afstand is ruim 1800 zeemijl

Pim is gearriveerd en de wind gaat uit de goede hoek komen

We gaan!

De overtocht gaat ca 2 weken duren dus we kunnen voor Kerst aankomen

Veel Nederlandse boten hier op de Kaap Verde op dit moment.
dank voor al jullie leuke reacties

2010-11-30T10:48:00.000-08:00

Reisverslag oversteek Canaries naar Kaap Verde

27 november We zijn er!!! We liggen heerlijk voor anker in porto Grande.

Vertrek uit Gomera 21 november, afstand naar Sao Vincente Mindelo 800 zeemijl
Aankomst Mindelo 27 november.

De windvaan is nog niet goed geïnstalleerd, we besluiten om elektriciteit te sparen te sturen tijdens onze wacht.
We sturen op de sterren en de eerste nachten waren zo helder met dit rustige weer is de oceaan vlak.

De bootsnelheid wisselt met de windkracht ,we varen soms aan de wind dan weer met spinnaker en ook motoren we als het helemaal blak is. Dit moet Laura ook solo aan kunnen.

De zonsondergang van de eerste dag was voor Toos beangstigend, zo sterk waren de kleuren knalrood en gitzwart.
De golven klotsen tegen de boot Toos wordt er wakker van en denkt aan de diepte van de oceaan. Vier kilometer!

Grote groepen gevlekte en gestreepte dolfijnen spelen in onze boeggolf, vliegende vissen maken vluchten van soms wel 100 meter. Een dolfijn maakte een reuzensprong van wel 3 meter en kwam niet lekker terecht.

!! 2 walvissen, zwarte zwaardwalvissen van 5 meter vlak voor en naast de boot, heel indrukwekkend maar vertrouwd, pikzwart van kleur en heel krachtige puffende ademhaling. De fysieke nabijheid van zo’n groot dier is een sensatie.

Na 6 dagen op zee lopen we Sao Vincente op de Kap Verde binnen.
Het land van Cesaria Evora doet heerlijk aan, 29 graden temperatuur en warme mensen,
leuke spontane contacten, cantate en musica.

Vrouwen lopen met manden op hun hoofd ,vis en fruit wordt op straat verkocht.
Kleurrijke straten met koloniale huizen en pleinen, buiten wordt geleefd gedanst en gespeeld.

2010-11-19T12:16:00.000-08:00

zondag 21 november vertrekken we naar de Kaap Verde

800 mijl ( 1 zeemijl = 1.8 km)

2010-11-19T12:01:00.000-08:00

Reisverslag van november.

We liggen nog steeds in Agadir in het zuiden van Marokko vlak boven de woestijnen.
De hele week met de motor bezig geweest en Ton zorgde voor de monteurs terwijl Toos zorgde dat ze uit de buurt bleef ,zodat er ongestoord gewerkt kon worden. Twee boeken uitgelezen.

Gisteren heeft Thomas ons naar een supermarkt gereden die er westers uit zou moeten zien. Achter de kaas wat een traagheid maar wel met plastiek handschoenen.
Grote supermarkt maar wel veel dezelfde spullen uitgestald.

Als de motor goed is gaan we naar de nieuwe haven en tanken diesel.
Daar maken we de boot schoon en als we bijna klaar zijn komt Vasco vragen of hij mee mag zeilen naar de Canarische eilanden. Hij lijkt ons een aardige jongen een beetje verlegen. We spreken af dat hij om 8 uur aan boord mag komen.
De Nederlanders Dennis en Ank zeggen dat we zijn bagage moeten kontroleren op drugs zodat er niets te vinden is als de douane komt.
En inderdaad als de douane komt wordt hij nog een keer gecontroleerd. Zij zeggen dat het voor onze veiligheid is.

Dinsdag 2 november vertrekken we naar Lanzarote , er staat een lekker windje.
ruime wind en varen 6,7 en 8 knopen.

S” nachts om een uur of 11 begint de wind minder te worden. En er staan hoge golven.
Ons zeil klappert behoorlijk. We willen zo graag zeilen.
Als we dan toch besluiten om het zeil te strijken zie we dat het onder gescheurd is.
Ton baalt want hij had, omdat de wind meer van achter kwam de achterlijk strekker ontspannen,hierdoor is op het onderste gedeelte van de shellfoot, wat vrij dun zeil is , niet strak stond en te veel kracht gekomen is waardoor dat gedeelte gescheurd is.
De volgende dag blijft het motoren. Maar tegen de avond trek de wind aan tot windkracht 5,6.
We zeilen nu rustig op het fokje 5 a 6 knopen en kunnen dan morgen ochtend vroeg de haven binnen lopen.

We gaan voor anker in de industrie haven. En Ton en Vasco gaan op zoek naar een zeil maker. We zien dat er een in calero is .We besluiten om 5 mijl verder op naar de haven te gaan.
Dit is een veel beter plek ook om de boot te laten liggen en met een auto het eiland te verkennen.
We gaan eerst naar het nationaal park dat goed georganiseerd is je kan niet zelf in het park maar je word met een bus gereden en krijg uitleg over hoe het eiland zo geworden is en je kan zien dat de vulkaan nog steeds werkt
En de kunstenaar Cesar Manrique heeft de warmte gebruikt door het restaurant zo te plaatsen dat de oven op de warmte werkt en je de broodjes kunt bakken op deze warmte.
Daarna gaan we naar de kust en ook een vulkanisch groen meer met prachtig kleuren ook zien we een zout winning.

De volgende dag gaan we naar het huis van Cesar Manriique , dit is bijzonder het is een huis die ook de natuur gebruikt door grote ramen maar ook onder de grond met een open ruimte naar boven naar buiten waar licht door komt.

De zeilmaker en de man die de zeerailing moet maken gaan ook aan het werk.

De volgende dag gaan we naar de noord kant om het speciale uitzicht vanuit een restaurant op Graciosa en bijzondere vormen van het interieur doet wel een beetje aan Gaudie denken.
Cesar Manrique ,deze kunstenaar heeft wel veel invloed gehad op dit eiland, zo heeft hij het voor elkaar gekregen dat de huizen niet hoger mogen worden dan vier hoog en ook de kleur moet wit moet zijn de kozijnen mogen blauw groen of bruin zijn.
En de entreegelden voor zijn werken wordt gebruikt voor zijn foundation zodat die nog steeds invloed houdt op het eiland ondanks dat Cesar er niet meer is. Het eiland het straalt harmonie uit.

De dag erna gaan we naar zijn museum en Ton en Toos gaan daar een heerlijk wijntje drinken.
13 november, we liggen nog steeds in puerto Calero, ons geduld wordt wel op de proef gesteld
maar uit eindelijk is de zeerailing gemaakt en varen we op fok en motor naar Playa Blanca om ons zeil op te halen.

Hier gaan we uit eten dat kun je beter niet doen want aan boord smaakt het eten nog steeds veel beter.

14 november, Vandaag om 2 uur in de haven van Santa Cruz.
We gaan op verkenning uit op onze fietsjes ; De haven is te duur en we besluiten om door te varen.

Ons plan is naar het eiland la Gomera gaan er daar een paar dagen te zijn zodat we het eiland een beetje kunnen verkennen. Waarschijnlijk is dit niet zo toeristisch omdat er geen rechtstreekse vluchten komen en er veel wandel paden zijn.

We komen in Radazul op Tenari aan, het is heel donker en de haveningang is niet goed te zien en erg smal. Maar het gaat goed en we meren af in een bijzondere plaats .
Als we wakker worden zien we dat het dorp tegen de berg is gebouwd.

S’morgens zien we dat het regent en mistig is ,dus we besluiten hier te blijven.
We komen in een café met een heel leuk persoon Antonio en we kunnen heerlijk internetten terwijl het regent.
We nemen er een maaltijd die echt Canarische is waaronder ook bacalauw en paella.
Heerlijk. Vasco gaat chillen Ton gaat veder met de computer en Toos maakt een heerlijke wandeling langs de kust.
S’avonds spelen we koehandel met de Canadees maar we hebben de regels nog niet helemaal goed ,deze zijn ook in het Frans dat is gemakkelijk voor Vasco.

16 november.

Eerst even diesel tanken want is maar 70 euro cent je bent Hollander of je bent het niet.
Maar er komt een boot voor ons en uiteindelijk duurt het toch nog tot half elf voor dat we uit de haven varen.
Er staan weer behoorlijke golven en er is weinig wind die van achter komt ,dus motoren.

Na een half uurtje word de wind meer en gaan we op het fokje omdat anders het groot zeil te veel klappert.
Het is toch weer een langere tocht dan we dachten omdat we de onderkant van Tenerife ronde en komen we om half zes net voor donker op ons anker plekje aan.
We gaan gelijk boodschappen doen.
Hier hebben de badgasten het voor het zeggen want we liggen bijna buiten de baai bij het dorp liggen de oude boten van de bewoners gelukkig is het rustig weer

17 november

van uit ons anker plek san Cristiano Tenerife
over gestoken naar eiland la Gomera.
Van geen wind naar wind kracht 5 als we binnen varen en ook 3 snelle veerboten in de rug komen we in de haven heerlijk plekje.
Het meisje waar we inschrijven praat goed engels en als we door vragen blijkt ze een Roemeense te zijn en ja wij vinden haar op IIoane lijken die we uit Roemenie kennen

18 november

Toos en Ton zouden met de bus naar valley gran rey gaan Vasco gaat wat anders doen.
Half elf gaat de bus.
Wij dachten vlakbij de boot dit blijkt toch in het centrum te zijn dus snel er naar toe.
Uiteindelijk missen we de bus en huren we een auto.
De vrouw van het verhuur weet precies hoeveel benzine we moeten tanken voor een tocht over het eiland en laat ons een mooie route rijden inclusief onze lunch die heel bijzonder is omdat die mevrouw al tachtig is en nog gerechten heeft uit haar jeugd.
Maar ook gebruikt ze de middelen die op het eiland geproduceerd worden.
En vegetarische. Dona Efigenia la montana casa
En natuurlijk proef je het verschil Als we binnen komen heb je het gevoel dat je een gasthuis binnenkomt. Er hangt een huiselijk sfeer en als je rustig en langzaam gegeten hebt wacht je ongeveer 20 minuten op je rekening en heb je geen haast heb je dan betaald krijg je nog een sinasappel mee. Heel leuk. Deze mevr heeft geen last van dat een ander haast heeft
Uiteindelijk rijden we de valley naar beneden en het uit zicht is weer een die je niet eerder hebt gezien

Behoorlijk ruwe hoge bergen en diepe dalen die zijn ontstaan door de zee gedurende miljoenen jaren.
De terugweg worden we getrakteerd door een wolk in de bergen en mist komen we wat lager is de mist weg. En uitzicht op de zee met een rode ondergane zon op de top van Tenerife wat je kunt zien liggen vanuit dit eiland. Ook als je beneden naar de kust kijkt zie je de wolken tussen de bergen liggen.
Van avond weer koehandel gespeeld.

zaterdag de boot klaar gemaarkt
zondag 21 november gooien we los

2010-11-06T18:15:00.000-07:00

6 november we zitten in Lanzarote Canaries

2010-11-02T16:34:00.000-07:00

De maand oktober 2010 Spanje / Gibraltar / Marokko

Spanje;
Almeria.
Almerimar/ Grenada / Sierra Nevada
Motril

Gibraltar

Marokko:

Smir / Chechouan
Ceuta
Tanger
Asilah
Mohammedia / Casablanca /Marrakech/ Atlasgebergte
Agadir /Essouera

30 september gaan Greet en Toos met de auto naar Grenada, Ton blijft achter voor de boot en de reparaties. Het rijden naar Grenada is wel even wennen.
We gaan naar het pleintje waar het Alhambra te zien is. Er is muziek en we genieten van deze plek .
We lopen terug naar de stad en onderweg komen we een dertig jaren kroeg tegen in de oude stad, heel sfeervol.
Ook bezoeken we de Kathedraal uit 16 de eeuw. Groot en hogo prachtige schilderijen.
Ook bezoeken we nog een museum van de Spaanse schilder Jose

De volgende dag naar het Alhambra de kaarten voor de morgen om half tien zijn uitverkocht maar we hebben om 17 uur plek voor de paleizen ,daarna snel naar de boot voor het donker.

De lier is intussen gemaakt, goedkoper dan verwacht want een mannetje heeft de schroefdraad kunnen reparen.
Nu de motor man nog, die komt zaterdag s’avonds om 21.30 klaar.
We kunnen vertrekken, maar de wind is 33 knopen en maandag ook.
We besluiten zondag, zondag te houden en een wandeling langs het strand.
In een tentje aan het strand zitten de Spanjaarden die er gezellig zitten te lunchen met elkaar jong en oud plus kinderen.

Maandag gaan we met de auto de Sierra Nevada en de bergdorpjes:Picena ,Casllejo, Puerto la Raggui/ Cafee paplo koffie
Daarna een mooie wandeling op de summit van de Siërra Nevada.
Terug over de punt met een prachtig uit zicht en verder over de grote weg zes uur thuis.

Dinsdag om 10 uur vertrokken eindelijk mooi weer geen wind dus motoren naar Motril
Een zwaardvis sprong uit het water vlak bij de boot. Bij Motril voor anker bij Hotel Ciroko,
Er stond geen wind dus als er boot voor bij kwam lagen we te schommelen op de golven.

Woensdag naar Gibraltar weer geen wind op de motor dus maar wel vliegende vissen dolfijnen en een haai. De rots van Gibraltar was van veraf goed zichtbaar.
In Gibraltar echt Engels gegeten Fish and (kleffe) Chips en van het stad genoten

Voor zonsopgang vertrokken 6 uur pm binnen in Gibraltar.

Marokko haven Smir onderweg dolfijnen, auto gehuurd en op bezoek in blauw
Chechaoan kleurrijk, Berbers in djamella”s (lange jurken met capuchon) en veel papavervelden met vergunning!.

De regen komt met bakken uit de lucht ,het duurt wel even ( 3 uur rondjes!) voordat we een hotel hebben wel heel mooi vlakbij de medina,
We gaan door de medina en zijn verbaasd over de mooie kleuren waar onder de indigo blauw en de roodbruine kleur van de stenen het geeft een vrolijke uitdrukking ondanks dat het regent, na het eten komen we in een Riad die open is voor publiek waar een jongen de meubels maakt die zeer kleurrijk is en daar boven op met versiering gesneden met een figuurzaag. Hij laat dit vol trots aan ons zien.

De volgende dag gaan we weer op stap en ontmoeten we een Nederlandse die in deze stad woont wij mogen even in haar huisje kijken. Daarna bezoeken we het Spaanse Kasteel wat vooral een prachtig uit zicht heeft over de stad. We laten Chefchaouen op ons in werken door nog eens rustig er door heen te lopen. Terwijl Toos en Greet even nog wol kopen drinkt Ton op het pleintje tussen de berbers in een mannen huis een kopje koffie.
Ton heeft al een paar keer hasj aan geboden gekregen en wordt aangesproken met de naam Ali Baba.

Als we nog wat geld willen pinnen gaan we naar een echt modern moslim dorp boven Smir hier is een markt en door de regen is het er vies we kopen bij een bakker brood en yoghurt ,waar we heel aardig worden geholpen en Toos gaat een dampartij met vreemde spelregels aan op straat

Smir 11 oktober
Voor we vertrekken gaat Ton uitklaren. Daarna moeten van onze plek nog even voor het haven kantoor afmeren om een stempel te halen bij de douane. Het kan zomaar gebeuren dat ze aan boord komen.
Als we de haven uit zijn en richting Ceuta varen komt er een soort klein vissers bootje richting de boot en wil bij ons afmeren waarschijnlijk om hasj te verkopen.
We geven duidelijk aan dat ze niet mogen afmeren. Na alle ervaringen met aanbiedingen van hasj. Als we in Ceuta zijn proeven we duidelijk weer de sfeer van Spanje.

S’morgens vroeg opgestaan voor de stroom te pakken.
Helaas stroom tegen dit moet je goed van te voren bekijken getijtafels zijn hier niet betrouwbaar, veel verschillende stromingen in de Straat van Gibraltar.
Maar wat heel bijzonder was dat we overal dolfijnen om ons heen hadden van groot tot klein. Uit eindelijk hadden we stroom mee en kregen we de golven uit de oceaan.
Wat een deining.

In Tanger aangekomen binnen gezwaaid door de vissers, maar helaas geen plek in de haven. Dus voor anker en niet van boord ook waait het harder dan voorspeld.
Maar we liggen in een baai die beschermt goed voor zuid westen wind.

Van Tanger naar Asilah,
Er staat weinig wind en met een flinke deining varen we het kleine gaatje van de vissershaven op half tij binnen. Zo gauw we voor anker liggen komt de haven autoriteit aan boord met een roeibootje, niet voor het milieu maar hij heeft geen motor hij vertelt ons dat we niet te lang van boord kunnen vanwege dieven/voleurs en dan zouden we een bewaker aan boord ( zijn ami dus >> lukt dus niet)) moeten hebben. .

We zijn de medina in gegaan die ligt prachtig aan het water voor de rest voelt het erg kunstmatig aan met de kunstwerken en de mensen zijn ook hier weer gesloten.
Volgende dag vroeg vertrokken om een nacht door te varen naar Mohammedia vlakbij Casablanca.
Met hoog water de haven uit en toch nog flinke golven in de haveningang zelfs bij nu rustig weer is dus geen haveningang voor zwaar weer.

Al gauw kunnen we zeilen ook in de nacht hoeven we maar 4 uur te motoren.
S’morgen komen we om 8 uur in de haven aan vol de havenmeester is erg aardig en zegt dat we wel zondag een plaatsje kunnen krijgen dus we gaan eerst anker buiten de haven
Ton gaat er voor om een plekje te regelen en gaat in de bijboot op stap .Als je over de haven kijkt zie je de vissers met kleine bootjes en veel man aan het werk het krioelt er van donkere mannen, echt Afrika.

Dan gaat er een boot weg en Ton is net klaar met de immigratie dienst gaat nu met de haven meester overleggen. Terwijl Greet en ik met een Frans stel zitten te praten.
dat ons van alles vertelt over het eten en de taxi en de treinen.

We kregen een prachtige plek in de haven en besluiten om zo veel mogelijk van Marokko
te gaan zien. Deze dag was met een met goed eind
Daarna de kustwacht aan boord komt om nog meer formaliteiten van het zelfde te noteren.
Als we s”avonds, het plaatsje in gaan zien we een heel andere Marokko dan we tot nog toe hebben gezien. Mooi uitziende de winkels en eethuisjes.

We gaan met de trein voor 4 dagen naar Marrakech, een rit van 3 uur, ons pension is midden in de medina Riad Zitoun , een heerlijk plekje om te vertoeven.

Riad Zinoun guest house www.riadzinoun.com

Ton wordt ook hier als Ali Baba herkend. In de medina wordt van alles te koop aangeboden en er zijn ook vele ambachten.
Er ontstaat strijd tussen het Hollandse ’ kijken kijken en niet kopen ‘ volgens de Marokkanen en ‘ Hebben hebben en te hoge prijzen ‘ volgens ons Hollanders.
Op het plein s’avonds slangenbezweerders, spelletjes , tarot , waarzeggers en theater en eten dat op straat met grote vuren wordt klaargemaakt. Een prima sfeer.

De volgende dag gaan we eerst naar het paleis aan de rand van de medina Het lijkt in stijl op het Alhambra en er is veel moois bewaard gebleven. Wandelen door de straatjes willen een tuin zien die gesloten is
We hebben een museum gezien dat erg op de stijl van het Alhambra lijkt . De madras school voor het moslimgeloof lijkt op een klooster en is binnen weer net zo bewerkt als het Alhambra daar zien we de foto van Maxima en Willem Alexander. Mooie kalligrafie In het museum is een prachtige tentoonstelling en het wordt ons steeds duidelijker dat de kunst niet bestaat uit mensen en dieren dit heeft te maken met het moslim geloof ook een moderne tentoonstelling laat zie wat voor gevoel dat geeft
De tweede dag nodig de eigenaar zich uit om met ons uit eten te gaan, dan we in een rijtuig naar een decadente” James Bond” uitgaansdinerclub. Een tent met buikdanseressen en extreem publiek , alles kan en gebeurt hier, Greet keek haar ogen uit, weer zo anders , een land van uitersten. Graftombes bezocht ook met Alhambra achtige decoraties.
De volgende dag is er in het pension de sitar speler Omar hij speelt Cha muziek en de avond met zingende pensiongasten en tromgeroffel op rijstpannen is onvergetelijk. Hiervoor zijn we nog naar een hammam geweest zo wat kwam er een vuil af en wat was de massage lekker. Een dag gaan we het rode Atlas gebergte in.Deze rit was te toeristies we hadden beter moeten zeggen wat we wilden.

Mohammedia – Agadir weinig of geen wind bijna alles op de motor 2 dagen en 2 nachten dolfijnen onverlichte vissersboten. Kustwacht beveelt ons de 4 mijls zone te respecteren. In Agadir meren we af in de vissershaven met heel veel vissersboten aan een gammele steiger van de verlopen Nautic Yachtclub. Het personeel van de haven de dag- en nachtwacht zijn heel aardig en we drinken samen thee.
De chique jachthaven is er wel pas klaar en een stukje verderop te mondain voor ons.
3 soorten autoriteiten op bezoek in uniform en grote pet die allemaal dezelfde gegevens noteren, rookgerei op verzoek verstrekt vanwege de stress in deze baan.
Prachtige medina bezocht niet de oude maar meer een openluchtmuseum
de volgende dag met de bus naar Essouera. Een mooie vissersplaats waar we zeker niet met de boot hadden willen liggen, ook de medina is mooi.
We kunnen nu genieten van het onderhandelen dat we inmiddels aardig geleerd hebben zonder in de stress te raken.
Volgende dag doen we rustig aan en Greet besluit om vanuit Agardir naar huis te gaan.
Als wij de volgende dag willen varen start de motor niet en koelvloeistof verdwijnt als sneeuw voor de zon. Gelukkig hebben we hier goed contact en Thomas die komt kijken als vriend en die roept er een goede monteur bij deze repareert normaal de vissersboten, die liggen nu werkeloos in de haven liggen volgens zeggen mogen ze niet uit varen omdat de biologen dat verboden hebben en alleen de kleine bootje uit varen. Dus onze defecte motor is welkom.
Toos is al dagen op pad met boek en fiets zodat de mannen rustig hun werk kunnen doen er ontstaat een leuke vriendschap tussen de mannen en Ton. Ze werken door maar rustig en doen het voor hun plezier.
Toos heeft het vertrouwen al veloren dat de motor het ooit nog een keer goed gaat doen.
We hebben er al zoveel aan gedaan door verschillende mensen. We hebben nu afgesproken dat we niet vertrekken voordat alles het goed doet, dus geen lekken met koelvloeistof. En anders stoppen we met de reis.
We hebben ook bijzonder veel geluk gehad want onderweg is de motor blijven werken en we hebben heel veel gemotorsailed.

Toos zit meestal te lezen in het parkje van Agadir omdat het strand te heet is.
Als ze daar zit te lezen komt er een jongen naar haar toe die vindt haar mooi en wordt handtastelijk. Voor Toos was het toch te bizar en ze zei tegen de jongen dat hij haar zoon had kunnen zijn ,net zo oud als hij en ze zie dat ze het niet netjes vond wat hij deed.
Weer in het boek gaan lezen en daarna ging hij weg.
Ja Marroko, het is wennen ze zijn brutaal in onze ogen.
Agressief maar er is een hoop theater bij ook het zijn er mooie aspecten aanraken is in hun cultuur heel gewoon en dat heeft wel iets; ook ons fietsje wordt zonder te vragen helemaal betast.
Maar loop je op straat bijna tegen iemand aan gaan ze echt niet opzij dit hebben ze niet geleerd.

Bij het betalen hanteren ze meerdere prijzen en als toerist betaal je het dubbele. Als vriend kan het gebeuren dat je het gratis krijgt. De rijken buiten alles uit en de armen krijgen niets.
Het is nu zondag de laatste dag van de maand, de motor is nog steeds niet klaar maar vordert ; we gaan 3 november vertrekken naar Lanzarote.

2010-10-24T16:06:00.000-07:00

24 oktober We zijn in Agadir Marokko en wilden we vertrekken dinsdag naar de Canaries. Helaas door motorpech blijven we nog een paar dagen in Marokko

water in de olie

dus de motor uit elkaargehaald

revisie nieuwe pakking en kleppen

vereende krachten van Thomas en Akherti Abdellatif alias Captain

verslag maand september 2010

2010-09-30T11:09:00.000-07:00

Reis verslag september 2010.

Zuidkust van Spanje
Denia
Valencia
Dunes
Catagenia
Almeria
Almerimar

Als we aan komen in de haven van Denia vind Ton gelijk een mannetje voor het teak dek van nieuwe kit te voorzien en Boudewijn gaat wat aan de motor doen. Toos gaat elke dag wel op pad om dingetjes te kopen voor de boot zoals lijntjes om het zeil op te binden maar ook handdoeken, schaar, lakens en dek bed.
Ook de voorraad word aangevuld. Ton blijft aan boord voor de mensen die aan het schip werken.
Wat we ook doen is een dongel kopen zodat we goed kunnen skypen
Harold is vandaag weer verder gegaan met het teak dek.

5 september. Ton is jarig heeft zijn cadeaus gisteravond gehad.
We zouden niet aan de boot werken maar een dagje op stap.
Het plaatsje Denia bekijken. Begonnen met koffie en gebak in een straatje waar mooie lindebomen staan.
Deze straat word in het weekend afgezet voor auto’s. Heerlijk wat een rust

Midden in de stad staat een prachtig kasteel met rondom huizen uit begin negentiende eeuw tegen aan gezet Typisch Spaans. Vanaf het kasteel een prachtig uit zicht over de stad en de haven en zee.

We bezichtigen van dit kasteel en een bijzondere gang onder het kasteel door.
Zijn we met een volkskrantje en de fiets naar de bergen gefietst en hebben heerlijk in de natuur een krantje gelezen.

Morgen uit eten voor de verjaardag van Ton.

12 sept. het teakdek is klaar maar er zijn nog een paar plekken niet goed.
12 sept. Boudewijn is klaar met de motorreparatie we starten de motor en er springt een olieslang. B komt morgen met een nieuwe slang.

13 sept. ongeluksgetal Het wegvaren uit de haven, gaat niet we blijven hangen in touwen. Guido moet met duikuitrusting de schroef bevrijden van een wirwar van touwen in de haven.
14 sept. voor anker ten zuiden van Denia het schommelt erg en we moeten weer wennen na 14 dagen aan land. Contact gehad met Kees en Ellen .Kees is 65 jaar geworden leuk even geskyped eigenlijk de 13 de
ook met Greet die komt 29 aan boord in Gibraltar en gaat mee naar Marokko.

15 sept. Dunes

16 sept. Naar Cartagena
volgende dag vroeg weg ook nu is de wind niet gunstig tegen en weinig dus op de motor.
We ontdekken dat het schip heel veel roest plekjes heeft terwijl Ton net alles schoon had.
Nadat we de Cape Palos gepasseerd hebben besluiten we om naar Cartegena te gaan.
In de boeken zien we dat het een oude stad in de Romeinse tijd is maar ook de Moren hebben hier gezeten.
Als we aan komen zien we veel industrie maar de haven is in het centrum.
En we liggen aan de kade. Mooie plek, het is eigenlijk een mooie diepe baai
De weersvoorspellingen zijn niet zo gunstig en we besluiten om hier een dagje te blijven.

17 sept.
We beginnen met de was en Ton gaat het dek schrobben om de roest plekjes weg te halen het zit werkelijk helemaal onder. Hier kunnen we gelijk de water slang erop zetten.
Er is een cruiseschip afgemeerd met Duitsers.
Deze vinden ons schip geweldig vooral de was die aan dek hangt wordt op de foto gezet.
Als we aan de praat raken met een stel en dat hoort wat we gaan doen met tochten op zee dan wordt de vrouw emotioneel; zij had al heiwee toen ze verhuisd was uit Berlijn en is weer terug gegaan.
Het was een leuk gesprek en aan het eind werden we gezoend en heel veel geluk toe gewenst. Heel warm en bijzonder dat je iemand niet kent en toch het gevoel van thuis met elkaar. Nu gaan wij de stad in eerst een cadeau voor Lieke de verjaardag klaar maken om te verzenden. Dit verwacht ze niet.

We gaan naar het kasteel Conception, het is heel mooi verzorgd,met een glazen lift ga je omhoog.
De restenvan het kasteel zijn gecombineerd met moderne natuur-materialen. Veel filmpjes ondertiteld met Engels. Prachtig uit zicht over de stad.
Ook gaan we naar het huis van Fortuna dit is een stukje straat uit de Romeinse tijd met fresco’s en mozaïek. Deed me denken aan Pompei was ook weer bijzonder verzorgd.

Heel toevallig werd er s’avonds een Romeinse feestweek geopend aan de haven met een vlam.
Daarna een optocht door de Romeinse oude straten in Romeinse klederdracht die de groepen zelf gemaakt hadden; te vergelijken met de taptoe in Leiden op drie oktober.
Heel leuk om te zien.

De wind blaast ons snel om Cabo de Gata en we komen na een snelle tocht aan in Almeria een grote tonijn van anderhalve meter lang volgt ons vlak achter de boot wel een half uur lang. In Almeria ontmoeten we Fogel en Pim die ons spullen voor de boot komen brengen,helemaal uit Nederland en helaas snel weer terug moeten naar Nederland omdat hun zwager Hessel ernstig ziek is.

De volgende haven aan de zuidkust is Almerimar waar weer wat moet worden gedaan aan de motor en lieronderdelen kunnen worden besteld Hier gaan we klussen.
29 september we huren een auto en al snel is een aanhouding door motoragent 100 Euro!! boete omdat Ton in de tunnel niet op tijd het lichtknopje kon vinden ,knipperlicht ging wel aan maar niet de voor- en achterlampen dus onverbiddelijk boete!! .Hierdoor komen we te laat aan op het vliegveld waar we Greet ophalen. S”avonds gitaar, castangnettes en levenslied in het tentje voor de boot.

reisverslag augustus 2010

2010-09-02T14:07:00.000-07:00

1. Reisverslag augustus

route:

Aegina Griekenland
Kanaal van Korinthe,Patras
Ceffalonica
Roccella Italie
Reggio Straat van Messina
Pontarosa
Cefalou
Menorca Port Mahon
Mallorca, Port Christo, Cala Pedro, Porto Colon,zuidkust, Palma
Ibiza Cala st Vincent,cala Portinax, San Miguel,San Antonio
Denia Spanje vasteland

31 Juli gaan we weer te water vlakbij Athene ;half augustus moeten we in Mallorca zijn daar komen Lieke en Jeroen voor een week aan boord. We gaan dus mijlen maken! Al snel worden we welkom geheten door eerst een dolfijn bij de boot en daarna een grote springende tonijn geheel uit het water; hier zitten ook veel vogels en het water met al die vissen is onstuimig. We varen door naar het kanaal van Corinthe. dit kanaal dat door de lijmsteenrotsen is gegraven is 3.2 mijl lang, heeft steile wanden van 80 meter hoog en maar 25 meter breed.
De kosten vallen niet mee 240 E! Een dikke prijs per afgelegde mijl.
Na dit kanaal komt de 60 zeemijl ( ca.100 kilometer) lange Golf van Patras die uitmondt op de Ionische zee.
1 Augustus meren we af in Patras vlak na de grote brug die de Peleponneses verbindt met het vastenland en die 80 meter hoog is en met haar overspanning schittert in de middagzon. Met op de achter grond de donkere bergen. De douane bij wie we uitklaren vind onze Griekse gastenvlag te shabby en wil een vervanging, doen we echt niet hoor; we krijgen toch de nodige stempels. We horen dat de benzine-tankauto-chauffeurs nog steeds staken en de regering ze in militaire dienst wil nemen om ze aan te pakken door middel van het dienstbevel!

Via het eiland Ceffalonica waar we s’avonds ankeren vertrekken we naar Italië
220 zeemijl rechtstreeks maar door de westelijke component in de wind worden het wat meer mijlen. De nacht is flonkerend donker eerst zonder maan daardoor is de Melkweg prachtig helder te zien. Een zwarte zee en een ruisende boot die met 7 knoop snelheid door de zwarte golven schiet en licht van een planeet , Mars, die over ons heen gaat
Als Mars roodkleurend verdwijnt komt in het oosten Jupiteruit de horizon; de volgorde kan ook andersom zijn ,we wachten een sterrekundig advies af. Wat een overweldigend gezicht en hoe enorm dit heelal. De planeten fonkelen niet zoals de sterren maar schijnen met een witte streep over de golven naar de boot toe.
Ook de roodachtige maansopkomst is een belevenis , maar als de maan er is verliezen de sterren wat van hun glans door het extra licht. De lucht is indrukwekkend er zijn veel wolken die regelmatig veranderen van vorm waar je de figuren uit de mythes haalt maar ook de olifant, herten, vossen en Jan de Wind. Een bijzonder mooi insect vaart een tijdje als passant mee.

Voor deze afstand hebben we onze tijd in wachten ingedeeld ‘ vier op vier uur af’,
we doen dit van af het begin zodat we niet moe de nacht in gaan.
Een mus rust bekaf aan dek uit een kwartiertje. Net voor zonsondergang lopen we op 4 augustus Italië binnen.

Eenmaal in Roccella aan de onderkant van de laars van Italië aangekomen gaan we uit eten bij de haven lekker Italiaans
HET IS WEL EVEN WENNEN , toch weer anders als Griekenland.

Heerlijk zeilwindje de volgende dag en we gaan de straat van Messina de zee-engte tussen Sicilië en Italië vasteland in. S”nachts komen we aan met pittige wind in Reggio daar is de dieselpomp onze gratis ligplaats.

6 Augustus gaan we vroeg weer verder de straat van Messina en in we zien zwaardvisboten met hoge uitkijktorens erop. We varen tussen de monsters Skylla en Charibdes door en zien de wervelingen in het water, gelukkig is het geen volle maan want dan is de stroming op zijn sterkst.
En dan als we de straat uitkomen waait het hard uit west dan weer noordwest. We zetten koers naar de Stromboli trekken 2 reven en later loeit de wind zo hard dat we de fok half inrollen. De boot duikt in de hoge zeer steile golven, plenzen water komen over.
Toos denkt , dit nu al en ze moet de hele oceaan nog over, dit is niet leuk , maar we zijn hier in het gebied van de Eolische eilanden, de eilanden van de God van de Wind, nou die kan er wat van. Odysseus kreeg het hier ook onder uit de zak.

Alle bestemmingen voor ons liggen in de wind Stromboli of Vulcano eiland zijn niet te bezeilen dan maar met slagen naar de noordkust van Sicilië, waar we om 6 uur s’avonds binnenlopen in mondain Pontarosa terwijl de golven hoog wit opspatten tegen de pier. De havenmeester ligt met een bootje in de ingang om ons met de ondieptes te helpen.

Was dit heftig , ja zegt Toos volmondig maar we zijn voldaan ; geen pauze gehad , hard gewerkt eigenlijk al een paar dagen non – stop aan de slag. Hoezo ‘ verveel je je niet op zo’n boot op zee’ is een landrot vraag. Met dit weer is het zwaar aanpoten.

We nemen een dag rust tot grote ergernis van Toos want deze haven is zo decadent, hier hebben we al een keer gelegen met Kees en Ellen in 2005. Toos had zich stellig voor genomen hier niet weer naar toe te gaan helaas soms bepaal je dat niet zelf .
De volgende stop is Cefalu dit is een middeleeuws plaatje op de rotsen met met sfeer vol het plaatsje zelf was er al in 350 BC maar de huizen nu zijn voornamelijk uit de middeleeuwen. Hiervandaan vertrekken we voor een lang traject, als het mee zit gaan we door naar Sardinie en stoppen we niet in Cabo de Vici.
De kaap ziet er mystiek belicht uit in de avondzon, wat een mooie energie Ton lig te slapen de boot zoeft door de golven de zon gaat langzaam dalen en geef een speciaal licht door de wolken waarachter ze verdwijnt . Het is net of je vissen en dolfijnen in de lucht ziet en dan op eens verschijnt er een klein dolfijntje en ja hoor dan komen ook zijn ouders erbij, is ze zwemmen en spelen zeker een uur met de boot en omdat het zo stil is hoor je ze ook geluid maken.
Als Ton de wacht over neem zijn ze er nog steeds. Zo is het niet moeilijk om je zelf te verbinden met je omgeving . Achter ons zien we in het avondlicht het prachtige Sicilië, avondlicht op de bergen. Helaas na 8 uur zeilen is de wind op en we moeten veel motoren. S’morgens is het water spiegelglad en zien we twee grote schildpadden in het water. De tweede nacht komen we in de buurt van Sardinië hier krijgen we het druk met boten die naar de haven varen.
De zee is hobbelig en het is erg vochtig buiten daardoor is het minder prettig ook is het mistig maar gelukkig hebben we een radar.

De wind is variabel van BF 2 naar BF 5. Je vaart zomaar 7 knopen en dan lig je weer stil dus het is motor uit ,zeilen zetten motor aan zeilen weg. Toos heeft de blaren op haar handen.

In de 3de nacht worden we achterna gevaren door een spokend schip, dat uiteindelijk een zeilboot bleek te zijn die in de diepdonkere nacht ons bekeek en gelijk op bleef varen ; Piraten ?? en weer vertrok zonder enige vorm van communicatie. Niet leuk dus.

90 uur duurt de reis waarvan 50 motoruren. Het laatste stuk naar Menorca gaat flink hard 8 knopen en onweersflitsen aan de horizon. Onderweg witte streep in de zee van roofvis en we zien ook een vliegende vis.. De eerste nacht boven Sicilië was een schoonheid om te beleven ; de tweede nacht onder Sardinië op de motor in een hobbelend zee was vervelend. Port Mahon op Menorca was veilig binnen te lopen maar het was aardedonker , de maan hebben we de hele reis niet gezien en er waren zware onweerswolken boven Mahon op Menorca , we vinden een ankerplekje en gaan aan bier en wijn en slapen!!
De volgende dag aan de wal en we worden met een bootje bevoorraad door de Spar -service en met een flinke noordwester gaan we 14 augustus naar Mallorca Ponte Cristo . want Lieke en Jeroen komen de volgende dag aan.

Ponte Christo is een gezellige plaats Toos geniet van een popconcert Ton duikt vroeg in de kooi. En de volgende dag Telefoon:’ Lieke en Jeroen staan op het vliegveld en “niemand spreekt Engels” hoe kom je dan in Ponte Cristo?? ‘” Dat lukt toch wel en om 12 uur zijn ze er en we gaan een week in met Jeroen en Lieke waar het klimmen en niet het zeilen centraal zal staan.

De volgende dag zeilen we op een stukje zuidwaarts op een wilde holle zee, dat gaat niet goed met de magen van de nieuwkomers ook de komende nacht voor anker is geen succes “ een heftige swell doet de boot rollen en Jeroen ziet bleek en Lieke doet geen oog dicht. “
Als we daarna een rustiger ankerplek vinden dan gaan Lieke, Jeroen en Ton er in de bijboot op uit om te gaan solo’en dat wil zeggen klimmen op een uitstekende rots zonder touw, want de zee is vangnet.
Het is zo spectaculair dat Toos de eerste dag niet meewil , ze wil haar eigen kind zo’n toer niet zien maken.
Maar op klimdag twee gaat ze toch en vindt wat die twee doen toch wel heel stoer. In zwemtenue met een pof vol magnesium en heel goede klimschoenen hangen ze aan een overstekende wand soms wel 12 meter boven zeeniveau.
We zeilen van oost Mallorca naar het zuiden en doen steeds klimwanden aan. Jeroen verricht een heldendaad door in het water te duiken en met snorkel ( echt niet zijn hobby) om de schroef te bevrijden van een visnet; knap gedaan wel eng maar heldhaftig doorgezet. Hij mag blijven.

Als Lieke en Jeroen vertrekken heeft Toos last van heimwee en we verlaten Palma met haar dure volle haven snel om voor anker te gaan in een helaas niet erg rustige baai. Ook veel boten vlak op elkaar. Ton is wat ziek en neemt rust.
Wat is dit deel van Mallorca vol met huizen hotels en boten , te vol voor ons.

23 augustus zeilen we 54 zeemijl in ruim 7 uur naar Portinax en huren dan een
scooter om Ibiza te verkennen. We beginnen met een grot van de godin Tamin in de beboste bergen. Een mystieke plek.
De volgen de dag rijden we het binnenland in om nog een beetje te zien wat Ibiza werkelijk is ,we zien nog een oude weerkerk deze kerk is gebouwd om de bevolking te beschermen tegen vijanden met dikke muren en bijna geen ramen in Sant Migeul een rustig gehuchtje.
In San Antonio waar we de volgende dag aankomen is er een ware Engelse invasie, veel tatoes, wide screen TV met soccer ; too much for us, this is not our cup of tea.
We ontmoeten Pieter en Maria van de Mama Cocha ( 47” Koopmans) net terug van een zeiltrip van 4 jaar die vertellen ons enthousiaste verhalen over hun reis naar de Pacific en geven nuttige tips.
In Denia komen we aan na een snelle tocht met zuidoostenwind en een gemiddelde snelheid van 8 knopen; met vol tuig door de golven. In Denia blijven we een paar dagen voor werk aan de boot om de Vagant klaar te maken voor de grote tocht. Denia is er de een goeie plek voor en we ontmoeten prettige mensen.

reis in juli 2010 het vasteland van Griekenland

2010-07-28T22:30:00.000-07:00

Route aan de wal in de maand juli 2010

Olympia Marine , Lavrion Sounoi
Athene ,Delphi orakel
Portaria Pelion
Makrinitsa Pelion
Kastraki Meteora
Ioannina
Zagoria villages Volon Volon gorge
Dodona orakel
Messalonigi
Olympia Peleponese
Kiparitsia
Kardamilli
Mystras Sparta
Mythos Mykines
Korinthe ,Athene, Aegina

1 juli Pim met drie vrienden neemt de boot over en we gaan een maand aan land
De volgende dag gaan we met de bus naar Athene. De chauffeur houdt van scheuren vooral door de bocht en kan niet rijden, met zweet in me handen komen we in Athene aan.
Hier drinken we eerst een kopje koffie drinken op een pleintje. Toos loopt een blokje om en vindt een Grand hotel bij het Omomia plein met een prachtig uitzicht op de Acropolis vanaf het dakterras.

We nemen we een rondtour met een siteseeing bus om de stad te verkennen en stappen uit bij Psiri het gebied van de ambachten. De vis en vleesmarkt is heel uitgebreid en de slagers staan uit te benen en te hakken, veel vis is er niet.
Als we een beetje uit dit gebiedje komen zien we een hoop armoede , bedelaars en druksgebruikers, er worden twee jongens in de handboeien afgevoerd. Er is veel politie.

Het bezoek aan het historisch archeologisch museum is super.
Veel grote beelden goede uitlegborden .We eten en drinken er wat op een binnenplaats met beelden in het groen en serene rust. We spenderen er meer dan 4 heerlijke uren. Eten in Plakka. Naar Kolonaki gewandeld de Lycabettushill beklommen.

Naar de Acropolis. Erg druk veel mensen ,uit de verte eigenlijk indrukwekkender dan dichtbij met name door de drukte mis je sfeer.

We reizen met metro,tram naar Piraes en ontsnappen aan zakenrollers die de ingang van de tram druk pratend versperren wat duwen en naar de broekzak van Ton grijpen. Gelukkig zitten er 2 zakken in de broek, een met klep en een verborgen zak met rits. Als Ton wat voelt en kijkt , zijn de 2 jongens als een flits verdwenen.

7 juli met de bus en gids naar het ORAKEL van Delphi .Vroeger zat daar een priesteres boven een spleet met vulkanische dampen en sprak dan verrassenderwijs onsamenhangende woorden die vervolgens door priesters in orakeluitspraken werden vertaald. De plek voelt speciaal en werd door spectaculaire setting aan de rand van de klif gezien als de navel van de aarde.
Het fenomeen ORAKEL is actueel in de vorm van Paul de inktvis die voetbaluitslagen voor de wereldbeker voorspelt , groot nieuws op BBC en CNN.

8 en 9 juli Staking openbaar vervoer wij vertrekken met de auto De beloofde nieuwe fiat panda is inmiddels een gebutste fiat punta met gillende v-snaar ,geworden. bestemming Pelion een berggebied , het plaatsje Portaria en slapen in Xenia Palace . We bezoeken het dorpje Makirmitsa in pension hoge huizen dorpsplein met holle plantaanboom

10,11 en 12 juli Kastraki Meteora !! Wat een uitzicht, grijze gladde bergen met bijzondere vormen.
Kloosters bezocht ,Toos moest rok aan over broek. Teruggewandeld naar hotel door de wildernis over zeer smalle paadjes. Toos geeft protesten en volgt toch. Komen we ooit door het struikgewas heen is de vraag , schrammen op de benen, geen eind in zicht. Dan volgen we een droge rivierbedding tot deze ook dichtbegroeid is en we komen wonder boven wonder tot vlakbij het hotel, echter er is een groot hek met scherpe punten en die grijpen in Toos haar witte broek. Maar we zijn met enige kleerscheuren ‘thuis ‘ aangeland. Ooievaars op de kerk gezien in dorp gegeten
12 juli Weer een spannende wandeling en Toos volgde toch ondanks ervaring gisteren. We worden beloond met een groene rups op het pad en schildpadden die de weg wezen bij onduidelijke splitsingen van paden. Mooie tocht van ruim 3 uur en we komen uiteraard niemand tegen.

13 juli en 14 juli Autorit via het bergdorpje Metsovo over een spectaculaire weg naar Ioannina We wandelen in de stad we zien een minaret met ooievaars en een mooi meer met veel vis en futen.
Een dagje niets en skypen met Wouter Do en fam de Heij Ton wilde wel meewinkelen ,maar helaas alles gesloten.

15 juli We bezoeken de een paar van de Zagorochia villages ( authentieke bergdorpjes) In Aristi en drinken heerlijk koffie in een café met lokale beschildering die vergelijkbaar is met met die van Hindelopen .Met haarspeldbochten gaan we omhoog en bereiken Vikos om de gorge = kloof ( Canyon ) 900 meter diep in te gaan. Een schitterende afdaling trappen en een smal pad en we bereiken nat van het zweet na 1,5 uur lopen een droge rivierbedding met grote witte ronde stenen. We genieten van de plek omhoog klimmen in de zon is een heftige klus, onderweg zien we uitwerpselen van een Beer?? of eenvoudig een bergkoe?

16 juli . Moskee van de Pasja bezocht en museum van de revolutie
Dodona met het ORAKEL al in 2600 BC ,waar de duiven in de eikenboom, de bladeren mystiek deden ritselen .Het was voor ons heerlijk rustig en we hebben genoten van de plek.

Ook hier zien we weer hoe er omgegaan wordt met geld dat gekregen is uit de EU pot. Leegstaande gebouwen, borden die de verkeerde kant op wijzen , paden die nergens heengaan en meer personeel dan bezoekers.

17 juli. Van Messalonigio naar Olympia Pelopennese, waar de Olympische spelen zijn ontstaan. Het is druk op de weg met veel inhalers, iedereen rijdt te hard. Als beloning nemen we een hotel met uitzicht. Olympia Vela boven op een berg.

18 juli Vroeg op en Olympia bakermat van de spelen bezocht en we zijn getrakteerd op een repetitie voor een uitvoering de 23 ste voor het ontsteken van de Olympische vlam door dansende dames met lauwertakken en 4 atleten. Het museum daarna was heel mooi veel beelden van de heldendaden van Herakles. Foto gemaakt van een Griffin die vriendelijk zijn kind likt. Griffins zijn dus niet altijd gevaarlijk.
Souflaki bij ondergaande zon.
Pim belde dat de motor te warm wordt en sist.

19 juli Na ontbijt op weg naar de Apollotempel die helaas overdekt is door een tent in Vasses.
Koffie gedronken in een taxichauffeurs café. Daarna een autorit op veel slingerwegen door hoge bergen.

20 juli Op basis van een tip van het hotel gaan we naar Ancient Messina een grote archeologische site in de bergen met prachtig uitzicht.Daarna zijn we naar Kardamilli gereden.
Het hotel van die avond biedt een mooie villa aan en er is een mooi strandje
Een heerlijke kamer met 2 balkons.
S”avonds een vis gegeten door die de restaurant eigenaar zelf gevangen was, haak moet nog uit de bek.
Toen hij ons de vis liet uit kiezen zei hij bij een stuk vis dit is een soort spring vis en het had de omvang van een dolfijn dus je snapt wel dat die vis het niet werd.
Ton begreep het niet.
Even het stadje in een lekker taartje gekocht. Dat is echt Grieks en in onze kamer koffie met een taartje gegeten.

21 juli Ontbijt op terras en met wandelkaart op stap .Eerst proberen de start te vinden van het pad , dat valt zoals gewoonlijk in dit land niet mee.
We komen via een paar smalle paadjes weer in de droge rivier en besluiten via een andere route te starten en rijden naar Kalives daar vinden we een steil pad naar beneden. De aanwijsborden zijn weer verwarrend omdat de spelling op de borden nooit klopt met de kaart Het is 11.00 uur diep in de kloof bereiken we de rivier en lopen door de droge bedding in de kloof . Het is bloedheet en zwaar , we lopen over die grote witte ronde keien en zien weer prachtige vlinders.
We komen niemand in de rivierbedding tegen en bereiken het klooster Aghio Sotiros, Ton neemt een douche in de fontein maar dan staan we voor een gesloten hek. Toos neemt een kloek besluit ‘ het hek moet open !!“ , ze laat haar wandelplan niet door een hek verstoren.
Via het binnenplaatje van het klooster vinden we een pad gemerkt met rode en gele verf; het is heel steil, soms gaan we op handen en voeten en de zon brandt op z’n felst, het is zwaar.
1,5 uur later zijn we op de top van de berg ,water wordt gerantsoeneerd,en we vinden een klein kerkje dat gelukkig wel op de kaart staat. Via een breed pad vinden we gelukkig een rood wit aangegeven paadje langs de berg terug.
Om 15.30 zitten we uitgeput naast een kerkje bij de auto.
S’avonds heerlijk non –Grieks gegeten is een prachtig bar café aan zee.
Met een super salade heerlijke chickenpie, tapas hapje en een heerlijk biertje ook de koffie was super.

22 juli We rijden richting Sparta. Op de belangrijkste kruispunten in het centrum van Kalamata staan geen borden dus we missen een afslag en maken een paar rondjes in Kalamata.
Richting Sparta hebben we een B&B hoog in de bergen Pension Kanada met ‘ been ‘soup en ‘ haineken’ beer op de kaart.
We besluiten om even te rusten ,als we goed en wel liggen begint het te onweren en stortregenen. Er staat een grote den voor ons raam en op het moment dat de regen stopt en de zon weer schijnt krijgen de regendruppels die aan de naalden hangen allerlei kleuren en fonkelen ze aan de boom.
Alle regendruppels worden een soort regenboog druppels .Het begint weer door te regenen te onweren.

23 ,24, 25 juli
De Byzantijnse stad Mystras bezoeken we vroeg in de morgen. De weg er naar toe met overhangende rotsen en ravijnen is indrukwekkend. Van de antieke stad is veel te zien,vanaf het kasteel mooie uitzichten. We krijgen uitleg over een klein kerkje.

Wouter gebeld , hij is klaar , de scriptie is ingeleverd 50 pagina’s eindelijk hij is vrij en de rode draak is overwonnen. SUPER!!!

Einddoel deze dag is Mycene daar gaan we plat op bed na een douche om af te koelen.

Mycene heeft een reusachtige stadwal met reusachtige steen blokken De cyclopen zouden dit wel gebouwd moeten hebben ,zo groot zijn de bouwblokken. De ingang van de graftombe is van Atreus. Het dorpje is in mineur 70% minder bezoekers en teveel verlopen restaurants.
Pim belt dat hij waarschijnlijk maandag op het eiland Aegina is

Wij gaan er morgen heen om te verkennen voor het repareren van de hydrauliek van de hefkiel.

Van Athene gaan we met een snelle Flying Dophin draagvleugelboot naar Aegina, het eerste beste hotel voor 40 E p/n geboekt en op de scooter een verkenning gedaan naar werven aan de noordkust.
Fogel en Pim komen daar aan met de boot, die op de wal moet voor de reparatie aan de hydrauliek want er is een lekke leiding,
Dat is een hele klus want een 4 meter lange cylinder die de kiel op zijn plaats houdt moet met een kraan uit het schip worden getild staan er 8 man luidkeels op zijn Grieks te ‘ overleggen ‘ . De klus neemt een paar dagen in beslag en lukt.
We hebben scooters gehuurd, maar de tankautochauffeurs staken ,dus er is op het hele eiland geen benzine ; voor ons geen nood want we gieten de tank van de buitenboordmotor leeg in de scooters en met een extra walm scheuren we weer over het eiland.
Donderdag 29ste vertrekken Pim en Fogel daarvoor voor een bezoek aan Athene en wij gaan aan boord.

2010-07-11T14:08:00.000-07:00

Verslag reis deel 2 , de maand juni 2010

Route juni
Dodecanese gebied Griekenland en Turkije
Symi,
Turkije;Bozburon,Knidos,
Kos, Pserimos,
Dedyma,
Nisos Agathonisi
Samos
Kusedeci en Efese
Patmos
Mykanos
Kea
Sounoi,Lavrion
Karistos Evia
Andros
Karistos Evia
Lavrion
Log 30 juni 872 zeemijl sinds Kreta

1 juni. Nog steeds in Turkije, in een baai liggen we voor anker met ezels aan de kant, veel wind ,Ton bleef aan boord en een meisje (zeer aantrekkelijk) parlevinker in een roeibootje verkoopt pinda’s en vruchten aan ons.

2 juni zijn we weer terug in Griekenland op het eiland Symi. Hier ankeren we aan de stadskade nou ja ankeren we dachten dat het anker lag maar toen we aan de kade lagen begon de boot te bewegen. Maar met vereende krachten van Hans en Toos en het bijbootje hebben we het anker opnieuw naar het midden van de baai gebrachte en ook die van de Engelse buurman. Kipkebab is ons diner, terwijl de zwerfkatten om onze benen staan te draaien. Het is een gezellig eiland met witte huisjes.

Op weg naar het Turkse Bozburun zien we voor de 2de keer dolfijnen in deze vakantie.

Bozburun zelf valt tegen; lawaai van de cafés ; We maken een mooie wandeling en drinken Turkse thee op terras met tapijten en zien op de terugweg landelijke tafereeltjes met kippen en groentetuintjes.

4 juni
Knidos Turkije op Teki/Datca schiereiland Anatolia kaap Krio. Dit is een hoogtepunt qua ankerplek.
Knidos was een van de rijkste oude steden van de klassieke tijd ; 3000 jaar geleden was er al een nederzetting. Er is een prachtige natuurlijke haven waar we voor anker gaan en we proeven de serene sfeer van deze antieke stad die haar hoogtepunt had in de Hellenistische tijd. Er zijn resten van tempels van Apollo, Dyonisos en Aphrodite en een openluchttheater Odeon. Een heel bijzondere plek.
In het openluchttheater blijkt dat de akoestiek fenomenaal is. Het is bijzonder om dit zelf uit te proberen.
We maken een foto van een kleine torenvalk.

5 juni Het eiland Kos baai in zuidwesten Kamari baai

6 juni in Kos hebben we Nederlandse kroketten gegeten maar er zijn ook speciale dingen te doen. We maken een fietstocht naar het Aeskapelon , een enorm complex tempels, kerken en trappen, indrukwekkend groot. En deze spot heeft een mooi uit zicht op Bodrum (Turkije), daarna een pittige fietstocht naar een plek in zee waar vulkanische bellen het zeewater doen koken. Hier nemen wij een bad dat alle lichaamskwalen zal doen verdwijnen. Een aparte setting doordat koud en warm water bij elkaar komen. Daarna stink je enorm naar fosfor; maar wie weet hoe goed het voor ons is. Het is wel
heel bijzonder om dat warme water uit de grond te voelen borrelen.

7 juni
In oude Kos stad met kasteelmuren is er de beroemde plataan boom van Hippocratus die zou nu al ouder zijn dan 2000 jaar dat lijkt ons wel een erg sterk staaltje van ouderdom.

Van Kos naar Pserimos , met 1 rif in het zeil en een lekker vaartje naar het “ the wind swept island” we zien een schaap bijna verdrinken maar de schapen herder redt het beest we wandelen over de berg naar de baai aan de andere kant door olijfboomplantages. Drinken erg lokaal koffie en thee.
Terug op de boot levert het snorkelen in de baai mooie platvissen op.

9 juni
De volgende dag hoog aan de wind met 7,5 knoop snelheid stuiven we een Engelse zeilboot voorbij en ankeren 25 mijl verderop in een stille , bizar verlaten baai met een leeg en vervallen vakantiedorp tussen Altikum en Abuk in Turkije.
S’avonds genoten van Turks brood ‘ pedi’ ziet er uit als een opgeblazen zee-egel; lucht van binnen en een dunne krokante korst.
Florien neemt een kliekje mee in plastic “ doggy bag” voor de volgende dag. Langs het pad waarop we lopen zitten veel leeuweriken met kuif, het blijken kortteenleeuwerikken te zijn.

De volgende dag naar het heilige orakel van Dedyma en de kolossale tempel van Apollo met reusachtige zuilen.
Het hoofd van Medusa ,het wrede vrouwelijk monster met levende slangen als haar op haar hoofd heeft als beschermengel gefungeerd en deze tempel tegen verkeerde invloeden beschermd. Een monster van maatschappelijke waarde dus.

Het orakel hier was naast Delphi in de Griekse tijd zeer belangrijk en werd geconsulteerd voor alle belangrijke zaken. Om na te gaan of het orakel welwillend was om een voorspelling te doen werd er koud water over een geit uitgegooid opdat de priesters de trillingen van het beest konden interpreteren. Was het orakel welwillend dan was een consult mogelijk.

De terugreis met een dolmus ( een klein Turks busje) was een hele onderneming , gelukkig kregen we ook nog een lift van een visser in de bak van zijn pick-up truck, Op het kruispunt wilde hij naar links en wij naar rechts, hier snapte hij niets van want daar was niks, wel dus, het lege vakantiedorp met onze boot in het midden van de baai.

De volgende dag kruisend met 20 knopen wind naar het kleine Griekse eiland Agathonisi ; voor de 3de keer in deze vakantie zien we dolfijnen 5 stuks ze komen even kijken en zijn er dan al weer snel vandoor. We gaan ankeren vlak voor het strand in een verstild dorpje op Agathonisi. Een heerlijk plekje
log 543 mijl sinds Kreta.
Samos wordt bereikt op 12 juni ,voor anker bloedheet, de volgende dag met scooters een mooie tocht door de bergen. Dit eiland , zo groen dat je de geuren van de planten ruikt.

Pythagoras heeft op dit eiland een standbeeld en hij komt van dit eiland.
Hij noemde zich als een van de eerste ik ben een filosoof “vriend van de wijsheid”.
Een uitspraak van hem is:” Zeg niet weinig met veel woorden maar zeg veel met weinig woorden”.

Van Samos naar Kusedeci in Turkije om Efese te bezoeken. Een taxi chauffeur wil ons wel met de taxi heen en terug rijden voor 50 euro,dat is ons te commercieel Er zijn in Kusedci teveel cruise boottoeristen en dat leidt tot hebberigheid Met de dolmus reizen we voor eenderde van die prijs.

Bijzonder is het museum, een kompleet dorp en waar veel mozaïeken zijn en er waar wordt gewerkt aan een gigantische puzzel om te restaureren.

Efese ooit een belangrijke stad in de oudheid ontvangt nu enorme stromen toeristen dat haalt helaas veel weg van de sfeer, veel groepen met gids en de gasten uit de cruise schepen voorzien van plastic armbandjes in felle kleuren bezetten als het ware het complex.

Van Kusedeci vertrekken we naar Patmos , de Turkse immigratieautoriteiten doen arrogant en ze laten ze ons barsten tenzij we 50 euro dokken dan kunnen ze alles regelen. We vertrekken dan maar zonder uitklaring.
16 juni ,Een lange trip van 50 mijl , onderweg een vliegende vis gezien , de eerste hier in Griekenland.

We gaan in een baai voor anker waar het snorkelen een waar genoegen is veel vis en hele mooie kleuren, ook nog een morene gezien geel en zwart.
Ook lag er vlak bij ons een leeg en verlaten bootje met roeispanen wijd. Dit leidt tot veel gruwelfantasie want Ton zag op sonar een grote vis of was het een mens/lijk. Na een half uur kwam er een duiker boven water. Raadsel van Patmos opgelost.

De volgende dag naar dit mooie stadje ,waar de apostel Johannes zijn Apocalyps heeft geschreven; we gaan met de bus omhoog naar de chora Van de misprijzend kijkende koster mogen we het klooster niet in vanwege onze onzedelijke kleding.

Terwijl Hans en Florien zich hijsen in onzedenbedekkende broeken
genieten wij van het stadje/chora hier hoog op de berg en s’avonds eten we met z’n vieren in een restaurant met een superuitzicht. Vanaf de berg met windmolens kijken we neer op Patmos met prachtige natuurlijke baaien.

Van Patmos naar Mykonos wordt een heftig tochtje ,alles aan de wind. Eerst varen we met 2 riffen, dan via 1 rif naar vol zeil. Als het harder gaat waaien gaan er weer 2 riffen in. In het laatste stuk de fok weg en als Toos en Hans naar de mast gaan om het grootzeil te strijken met het zware zwarte touw roept Hans “ los “ naar Toos en Toos denkt NEE NEE, nooit meer los maken als het zo hard waait ,zij is blij dat het zeil vast zit maar zij weet niet dat ze Hans ook heeft vastgebonden.
Als we voor anker gaan loeit het met vlagen tot 36 knopen.
Met ruim 30 meter ketting op 4 meter diepte en liggen we zo vast als een huis, de wind echter loeit door het want de mast trilt en het duurt even voordat Toos rustig slaapt in deze tweede maand van onze reis.

Zaterdag strand met de gay scene en zon en minder wind en Nederland wint van Japan. WK voetbal.
In de nacht wordt Toos dankzij haar lekkere bloed resusfactor A aangevallen door gemene kleine muggen.
Ton de Hercules van Toos gaat dan met succes op muggen jacht.

Zondag 20 juni gaan we in een ruk door van Mykanos naar de haven van het eiland Kea.
06.00 uur uit bed 16.30 aankomst , alles aan de wind , veel alkjes onderweg gezien.
Vandaag zijn er wolken en een somber eiland Nisos Fiores aan stuurboord is onbewoond.
Grote veerboten draaien in de haven , het waait hard en een matrasje van een kind wordt door Hans met een kloeke duik gered en later wordt ook de vader van het kind naar de kant gesleept .

Van Kea naar Sounoi , zuidpunt van Attica met de tempel van Poseidon bovenop de kaap 21 juni, de langste dag!.
Van Sounoi naar ankerplek buiten de haven van olympia bij Lavrion.
Als we de volgende dag naar de olympia haven willen start de motor start niet ,we lossen het probleem zelf op want er blijkt een draad van de voorgloei installatie los getrild.
Vanuit deze haven nemen we afscheid van Hans en Florien we zullen ze missen.

We blijven hier nog twee nachten. Was doen, kletsen met de Franse buren.Voetbal gekeken en geskyped met Lieke.
Op het moment dat we skypen met Lieke krijgt ze een cijfer binnen ,waar ze een 6 verwachtte kreeg ze een 8. Leuk om te zien hoe blij ze reageerde.

24 juni Evia Karistos, we gaan voor anker willen de kiel optrekken maar er blijkt een lek in de leiding er klinkt een luid gesis en er is geen beweging in de kiel.

Het stadje Karistos biedt een smoezelige aanblik en we kijken 1ste helft voetbal van Nederland tegen Kameroen en gaan dan terug naar de boot vanwege een onweer.
Via de wereldomroep weten we de uitslag.
25 juni naar Gavrion op het eiland Andros , veel stroom in de zeestraat drift van 20 graden tussen Evia en Andros
Voor anker , maar dan komt er een reusachtige veerboot die ons weg toetert en vlakbij zijn anker dropt met luidgeraas en we komen vast te zitten op een ondiepte .Nu de kiel het niet doet. Als de veerboot weg vaart komen we gelukkig weer los . Door het heftige schroefwater ontstaat zoveel stroming waardoor het zand op de bodem een andere plek krijgt.
We gaan maar aan de kade liggen en huren een gele scooter om het eiland te bekijken, en zien prachtige plaatjes bij de hoofdstad Andros .Ton voelt zich niet goed in de buik na de pizza van gisteren.

28 juni naar Karistos en 29 juni spectaculaire bustocht met onze Franse vrienden door de bergen naar de andere kant van het eiland.
De bus chauffeur maakt een kruisje bij elke kapel of kerk die we tegen komen en dat is maar goed ook , de weg is steil soms onverhard en heel spectaculair. We zwemmen in een kristalhelder baaitje totdat de bus ons al toeterend roept voor de terugweg.
Lekke band onderweg terug bij de boot drinken we met de Fransen een pilsje.
Pim gebeld en die komt met 3 man morgen al, dus snel weg naar Attica en terwijl we ons voorbereiden op vertrek horen we een fluitje van de havenpolis, nee wij hebben ons nog niet gemeld,. Dus maar met alle papieren op stap naar een havenkantoor waar wel 6 man personeel zit.
En wat blijkt, na 2 maanden varen in Griekenland ontdekt de ambtenaar hier dat de
bootnaam ontbreekt op het verzekeringspapier, wel zijn alle andere gegevens zoals lengte ,motortype pk”s vermeld ,type ,kleur, eigenaars. Maar dat is voor deze bureaucraat niet genoeg. We mogen niet weg totdat er een schriftelijke bevestiging is. Een fax moet er komen uit Nederland we liggen virtueel aan de ketting.

Na ontvangst van de fax varen we naar Lavrion om een maand van boord te gaan en de boot over te dragen aan Pim en Fogel.
Log 870 zeemijl sinds Kreta

2010-06-01T09:10:00.000-07:00

De zeilroute van de maand mei 2010

Griekenland:
Kreta: Aghios Nicolaos ,Spinalonga ,Sitia .
Kasos:Ormas Khelatronas “Spooky Baai”.
Karpathos:O Pigadia .
Rhodos:Lindos en Rhodos stad.
Turkije: Mamaris,Fethiye,Baba eiland,Mamaris,Daylan,Ekincik
Total 314 zeemijl

Na een heel leuk feest zijn we een hele week bezig geweest met het afronden. Wat moest wel en niet mee naar de boot en hoe alle cadeautjes van alle feestgangers mee te nemen.
De Amerikaan Harold, is de huurder van ons huis wilde ook nog met ons op de foto. Toch een nerveuze start ,Ton portemonnee kwijt. Dus wel 3 keer terug het huis in en ja hoor hij zat al in de tas.
Met Bernadette in de auto met koffie naar Dusseldorf van waaruit we ( Hanny,Toos en Ton) naar Kreta vliegen. Nu is de Mobiel van Ton kwijt. En die blijft ook weg
Op Kreta in Aghios Nicolaos staat de boot staat op de kant en zit onder het rode zand. En van binnen niet veel beter. Er is nog veel te doen.
Voordat we gaan klussen maken we een leuke tour door de authentieke dorpjes Mardari-Krista-Kroustas-Iepenstra We hebben daar genoten van de mensen , in een lokaal tentje koffie gedronken en wat uien gekocht. Je zag oude vrouwtjes in donkere kleding en hoefdoekjes op in een prettig dorpje met smalle slinger straatjes, prachtige vergezichten en zeer kleine kapelletjes.
6mei wordt de vagant door de heer Roussos met pijp in de mond en de afstandbediening op zijn buik in een rustig en vakkundig tempo te water gelaten.
En s’avonds liggen we al voor anker bij het meest beroemde eiland van Kreta “Spinalonga”.Hier is een machtig Venitiaans fort, waar later een lepra kolonie was. Deze nederzetting is nu verlaten,de sfeer en de verhalen de lepra lijders uit die tijd maken indruk.
Via het leuke vissershaventje van Sitia gaan we naar het eiland (nisos) Kasos.Daar glippen we tussen een opening van hoge rotsen door …. en dan verschijnt er voor ons een idyllische baai die er tegelijk ook spookachtig uit ziet.We zijn hier met zijn drieën helemaal alleen.
De volgende dag gaan we naar nisos Karpathos, er waait een harde Meltemi, deze NW wind stort van de bergen met heftig vlagen in zee. Het zeewater stuift op.
Alleen op de fok lopen we soms negen knopen. Ineens zegt Ton daar” komt ie” en plof een grote steile golf breekt, komt over ons het is als of iemand een badkuip over je leeggooit; drijfnat zijn we de kuip vol water , gelukkig stroomt de kuip gauw leeg.Bij port Karpathos waait het te hard om de haven in te gaan. Het waait vlagen tot 40 knopen.We gaan voor anker in de baai.
12 mei maken we een snelle over tocht naar niveaus Rhodes en laten het anker vallen in de baai van Lindos met uitzicht op Acropolis, kasteel en het witte Dorische stadje met kubusvormige huisjes.We zwemmen in kristalhelder water om de boot en klimmen naar de Acropolis.
We brengen Hanny met de auto na een rondrit op Rhodos naar het vliegveld.
Vanuit Lindos varen we verder naar Rhodos stad waar we genieten van de stoere ridderstraat , Daarna zeilen we met een rustige wind naar Mamaris in Turkije. Hier gaan we op kraamvisite bij Aliek , onze oppas 13 jaar terug. Heel leuk om haar als moeder te zien. Ze heeft mooie blonde zoon Chan met blauwe ogen.
Hier in Mamaris wordt de motor gerepareerd. En als Ton een lekke band krijgt met de fiets wordt hij door een vriendelijk Turk achterop de scooter meegenomen met fiets voorop en Ton met een tapijt in zijn armen, op zoek door Mamaris naar een banden plakker.
Om de wachttijd de doden geeft Ton toe aan de lokroep van een van de vele barbiers. Het wordt een totaal behandeling van ruim anderhalf uur, Knippen van baard en snor en voor dat hij het weet wordt hij gemasseerd ,krijgt moddermasker, nek geschoren, neus haren geknipt, oorharen worden met vlammen weggebrand , lotion erin. Pedicuur nog net op tijd afgehouden. Mamaris is een drukke lawaaierige toeristische stad aan en ligt aan een prachtige baai.

20 mei zeilen we op topsnelheid ,gemiddeld ; we varen 8,5 knoop en leggen in een middag ruim 40 zeemijlen af naar Fethiye waar Geert en Ine al in de Baai liggen. Net voor donker komen we aan.
In Fethiye gaat Toos de volgende dag met Ine naar de boeren markt. Zeer eenvoudig maar verzorgd, een rustige sfeer je kan er groente ,fruit ,noten en vele soorten kruiden en melk kopen. Helemaal de markt van Toos.
We maken een mooie wandeling door de straatjes in Fethiye en gaan naar de graven die hoog in de rotsen zijn uitgehouwen. De stad Fethiye ligt aan een schitterende baai. En was een in de oudheid bekend als Telemosos. Belangrijke stad toegewijd aan de god Apollo naast de prachtig in de rotsen uitgehakte graven en er is een Romeins amfitheater. Er zijn vele bedrijvige scheepswerven die Gulits bouwen. Dit zijn houten schoeners .
De volgende dag gaan we met het lokale busje de Dolmus op stap naar het verlaten stadje van het Levisisi volk. Kaya village deze oude stad met vierduizend huizen werd in 1922 verlaten. Toen er een uitruil van Turken en Grieken plaats vond.Het is een schilderachtige spookstad.
24 mei vertrekken we weer richting Mamaris en we overnachten voor anker bij het onbewoonde eiland Baba.
De volgende dag komen we aan in Mamaris waar we naar het koelsysteem van de motor laten na kijken.Omdat dat een paar dagen duurt komen Hans en Florien in plaats van naar Kos met de veerboot naar Mamaris
Het eerste tochtje met Hand en Florien gaat naar Daylan waar we ankeren voor de monding van een rivier; bootes met toeristen gaan af en aan en tegen de avond is iedereen weg en genieten we van een prachtige delta. De volgende ochtend vroeg uit de veren en met de dinghy de riviermonding in. Een wandeling op een Robinson Crusoe eiland .En een leuke ontmoeting met een Frans sprekende Turk en een heel grote blauwe kreeft begroet ons in een agressieve aanvalshouding .
S”middags vertrokken voor een kort zeiltochtje naar Ekinik, mooie ankerbaai met stand van zwart zand en een stil dorpje. hHartelijke ontvangst met turkse thee.

2010-06-01T08:56:00.000-07:00

Reizen 1999-2010

2010-02-25T06:46:00.001-08:00

bouw 1999/2000 Van de Stadt 46' Madeira alu liftkeel

2003/2004 rondje Atlantic

2004 Azoren-Corsica-Napels-Sicilie-Sardinie-Marseille

2005 Barcelona-Balearen-Nederland

2006 Noorwegen Lofoten- Vesteralen-Nederland

2007 Schotland-Ierland-Scillies-Nederland

2008 Frankrijk-Baskenland-Kroatie

2009 Kroatie-Venetie-Montenegro-Albanie-Kreta

2010-02-22T13:09:00.000-08:00

de start

2010-02-22T12:46:00.000-08:00

Op 1 mei gaan wij Toos en Ton ten Velde aan boord van de Vagant in Aghios Nicolaos op Kreta

Onze reis gaat vanuit Kreta via Turkije naar Tunesie en van daaruit naar Gibraltar.

In oktober gaan we langs de kust van Marokko naar het zuiden en via de Kaap Verde eilanden naar Suriname.

In maart vertrekken we richting Panama.

Daarna Galapagos en in november 2011 zullen we in New Zealand zijn.

Op dit Blog vertellen onze belevenissen van deze reis